ஒண்ணுமில்லை.....ச்சும்மா

புத்தகங்களும்,நானும் ( சென்னை புத்தகக் கண்காட்சி ஸ்பெசல்)

2012-01-06T12:00:00.000+05:30

புத்தகங்களுடனான அந்தச் சிறுவனின் உறவு தினப்பத்திரிக்கையில்தான் துவங்கியது. வீட்டிற்கு தவறாமல் வரும் தினத்தந்தியில் எழுத்துக்கூட்டிப் படிக்கத் துவங்கிய பருவத்தில் கன்னிதீவின் வழியாக அவனது பால்ய கற்பனைகள் தனக்கான பாதைகளைக் கண்டடைந்தது. இப்போது தினத்தந்தியில் கன்னிதீவு மட்டும்தான் வருகிறது. முன்பெல்லாம் இரண்டாம் பக்கத்தில் கன்னித்தீவும், மூன்றாம் பக்கத்தில் மற்றொரு படக்கதையும் வரும். மூன்றாம் பக்கத்தில் வரும் படக்கதை சரியாக 100 வது நாள் அன்று நிறைவடைந்துவிடும்.பின்னர் புதுக்கதை துவங்கும். ஜேம்ஸ்பாண்ட், துப்பறியும் சங்கர்லால் எனப் பலரும் அவனுக்கு நண்பர்களாக அறிமுகமானது தந்தியின் மூன்றாம் பக்கத்தில்தான். அறிமுகமான சில நாட்களுக்குத்தான் மூன்றாம் மனிதர்களாய்,நண்பர்களாய் இருப்பார்கள்,பின் வரும் நாட்களில் நான்தான் ஜேம்ஸ்பாண்ட் என்ற சுய உணர்விற்கு வந்துவிடுவான். ஜேம்ஸ்பாண்ட் உடம்பில் சட்டையில்லாமல் அரைக்கால் டிராயரோடு புதுக்கோட்டையின் தெருக்களில் சாகசம் புரிந்துகொண்டு இருப்பார்.

ஜேம்ஸ்பாண்ட் வளரத்துவங்கிய பருவத்தில் தினத்தந்தியின் அன்றைய கருப்பு வெள்ளை ஞாயிறுமலரில் ரமணி சந்திரனோ, லக்‌ஷ்மியோ அல்லது அனுராதா ரமணனோ கதை எழுதிக்கொண்டு இருப்பார்கள். மெல்ல ஜேம்ஸ்பாண்ட் தனது சாகசங்களைக் குறைத்துக்கொண்டு சமூக விரும்பியாக மாறிவிட்டார். பெண்களின் வேதனைகளும்,கொடுமைகளும் தீர ஒரே தீர்வு ரமணி சந்திரனை அல்லது அனுராதா ரமணனை முதல்வராக்குவதுதான், இதுதான் ஒரே வழி என்று தீர்க்கமாக முடிவெடுத்து இதுகுறித்து தனது தலைவர் கலைஞர் அவர்களுடன் கருத்துரையாடுவது என்ற முடிவிலும் இருந்தார். துரதிஷ்டவசமாக அன்றைய காலகட்டத்தில் தலைவர் கலைஞர் புதுக்கோட்டைப் பக்கம் வராமல் இருந்ததால் சந்திக்க இயலாமல் போனது. பின்னர் சந்திக்கும் வாய்ப்பு வந்த காலத்தில் சமூகவிரும்பி நிலையில் இருந்து அரசியல் ஆர்வலர் நிலைக்கு உயர்ந்துவிட்டதால் கருத்துரையாடும் திட்டத்தைக் கைவிட்டார்.

அரசியல் ஆர்வலர் என்ற நிலைக்கு உயர்ந்ததும் ஏறிவந்த ஏணியை எட்டி உதைத்த கதையாக அவருக்கு தினத்தந்தி பிடிக்காமல் போனது. எல்லாக் கட்சி செய்தியோடும் அவன் கட்சி செய்தியையும் வெளியிடும் தினத்தந்தியைவிட திராவிட இனத்தின் போர்வாளாம் முரசொலிதான் மந்திரமாக மாறிப்போனது. அன்றைய கலைஞருக்கு கட்சிமேல் ராஜீவ் கொலைப்பழி, கோபால்சாமியின் துரோகம், செல்வி.ஜெயலலிதாவின் ஹிட்லர் காலப்பேயாட்டம் இப்படியெல்லாம் நெருக்குதல் இருந்தாலும் இவற்றுக்கும் மத்தியில் தான் படித்த நல்ல இலக்கிய நூல்களை, பெரியார்,அண்ணா எழுதிய இன உணர்வு நூல்களை தன் கொஞ்சு தமிழில் ஒவ்வோரு வாரமும் அறிமுகம் செய்வார். அதைப் படித்ததும் உள்ளூர் நூலகம் சென்று அவற்றை அன்றே படித்து தீர்ப்பது அவனது வாடிக்கையானது. கலைஞரின் அறிமுக நூல்களுக்காக நூலகம் சென்றதில் வேறு நல்ல புத்தகங்களும் கண்ணில்பட அவனது பள்ளி இறுதி மற்றும் கல்லூரிக்கால ஓய்வு நேரம் முழுவதும் நூலகங்களிலேயே சென்றது. சற்றே திரும்பிப் பார்த்தபோது தங்கள் ஓய்வு நேரங்களைப் பயனுள்ள வழியில்செலவழித்த அவனது நண்பர்கள் ஒவ்வோரு பிகரோடும் செட்டிலாயி சுற்றிக்கொண்டு இருப்பது கண்டு தன் டீன்ஏஜ் பருவத்தை திசை திருப்பிய தலைவர் கலைஞர் மேல் அவனுக்கு முதல்முறையாக சிறிது கோபம் வந்தது.

மேற்படிப்பிற்காக சென்னை வந்த இடத்தில் அவனைப்போலவே ஒரு புத்தக்கிறுக்கன் அறிமுகமானான். அவன்பெயர் நா.முத்துக்குமார். ஒருநாள் முத்துக்குமார் அவனை அழைத்து தன்னுடைய ஓட்டை சைக்கிளின் பின்புறம் அமரவைத்து மூச்சுவாங்க டபுள்ஸ் அடித்து அழைத்துச்சென்ற இடம் சென்னையில் வருடம்தோறும் நடக்கும் புத்தகச்சந்தை. அப்போது காகிதேமில்லத் கல்லூரியில்தான் புத்தகச்சந்தை நடந்துவந்தது. இப்போதுபோல அத்தனை பிரம்மாண்டம் இல்லை. ஆனால் அவன் சென்று வந்த நூலகங்களைவிட மிகப்பெரியது. அன்றைக்கு பார்க்கும் புத்தகங்களை எல்லாம் வாங்கும் அளவிற்கு வசதியில்லாததால் அவன் ஏக்கப் பெருமூச்சின் சூட்டில் அங்கிருந்த புத்தகங்களின் பக்கங்கள் மேலும் மொடமொடப்பானது.

அதிகம் உழைக்க வேண்டும்,மேலும் மேலும் உழைக்க வேண்டும், அதிதீவிரமாக உழைக்க வேண்டும். பார்க்கும் புத்தகங்களை எல்லாம் வாங்க வேண்டும் என்ற அவனது ஏக்கக் கனவுதான் அவனது இன்றைய வாழ்க்கையை உயர்த்தியிருக்கிறது என்பதால் புத்தச்சந்தைமேல் அவனுக்கு இன்றும்,என்றும் நன்றியுணர்ச்சி உண்டு. எல்லாவற்றிற்கும்போல் வாழ்க்கைக்கென்றும் ஒரு வாசம் இருக்கிறதா? புதுபுத்தகங்களை வாசிக்கப் பிரிக்கும் போது அதில் இருந்து கிளம்பும் வாசம்தான் வாழ்க்கையின் வாசம் என்பதை இப்போது உணர முடிகிறது.

நினைத்தேன் எழுதுகிறேன்.

2011-12-08T18:20:00.001+05:30

குஜராத்தில் மோடி அரசு கள்ளச் சாராயம் காய்ச்சினால் மரண தண்டனை என்ற புதியசட்டத்தை அறிமுகம் செய்ய உள்ளது. உலகெங்கிலும் மரண தண்டனைக்கு எதிரான குரல்கள்வலுத்து வரும் இந்நிலையில் மோடியின் இந்த செய்கை நிச்சயம் விவாதத்திற்குறியதே. அரசின்அனுமதியின் தயாரிக்கப்படும் மது கள்ள சாராயம். அனுமதி இருந்தால் நல்ல சாராயம்.கள்ளச் சாராயம் காய்ச்சினால் மரண தண்டனை என்றால் நல்ல சாராயம் காய்ச்சும் அரசுக்கு?நீண்ட நாட்களாக பொதுவாழ்வில் இருப்பவன் என்ற அடிப்படையில் சொல்கிறேன், மரண தண்டனைதருவதால் கள்ளச் சாராயம் காய்ச்சுவதை நிறுத்தவே முடியாது. தற்போது கள்ளச் சாராயம்காய்ச்சுவது பிடிக்கப்பட்டாலோ அல்லது கள்ளச்சாராயத்தால் மரணம் சம்பவித்தாலோ அந்தசர்க்கிளுக்கு உட்பட்ட எஸ்.ஐ சில நாட்கள் சஸ்பென்ட் செய்யப்படுவார். பிறகு துறைரீதியான விசாரணை அது இதுவென அவர்மீதான குற்றச்சாட்டில் இருந்து வெளியேவந்துவிடுவார். அதற்கு பதிலாக அந்த மாவட்ட எஸ்.பி, அந்த பகுதியின் டி.எஸ்.பி அந்தசர்கிள் ஸ்டேசனில் வேலை செய்யும் இன்ஸ்பெக்டர் துவங்கி கடைநிலை காவலர் வரை அத்தனைபேரும் எந்தக் கேள்வி கேட்பாடுமின்றி டிஸ்மிஸ் என அறிவித்தால் நிச்சயம்கள்ளச்சாராயம் ஒழியும்.மாறாக மரண தண்டனை என்று அறிவிப்பதன் மூலம் தூக்கின் வாயிலாகசில உயிர்களையும், சாராயம் வாயிலாக பல உயிர்களையும் பறிக்க மட்டுமே இது உதவும்.

________________________________________

இராம.கோபாலன் என்று ஒரு அதி பயங்கர அறிவாளி. முல்லைபெரியாறு அணைப் பிரச்சனையைகேரளாவில் கிருஸ்துவ இயக்கங்கள்தான் தமிழக பக்தர்கள் சபரிமலைக்கு செல்வதைதடுப்பதற்காக பெரிதாக்குவதாக திருவாய் மலர்திருக்கிறார். தண்ணிப் பிரச்சனை ஏற்கனவேமாநிலப் பிரச்சனையாயிருச்சு. இனி இந்தாள் புண்ணியத்துல மதப்பிரச்சனை வேற! ஏன் சார்கேரளாவெல்லாம் போறீங்க. அங்க யாருக்கும் உங்களைத் தெரியாது. உங்களை நல்லாத்தெரிஞ்ச்ச தமிழ்நாட்டுலயே நீங்க இதை மதப் பிரச்சனையாக்கலாம். எப்படின்னுகேக்குறீங்களா?கிருஸ்துவரான ஜான் பென்னி குயிக் கட்டிய அணையில் தேங்கிவரும் நீரைதமிழக இந்துக்கள் பயன்படுத்தக்கூடாதுனு ஒரே ஒரு அறிக்கை விட்டுப் பாருங்களேன்இராம.கோபாலன் சார்!!

_________________________________________

அண்ணன் வடிவேலு சிலகால இடைவெளிக்கு பின்னர் மீண்டும் தற்போது திரு.பிரசாந்த்அவர்களின் பட்த்தில் நடிக்க ஒப்பந்தமாகியிருப்பதாக தகவல்கள் வருகின்றன. அவர்அரசியல் முகம் காட்டிய நேரத்தில் நண்பர் கேபிள் சங்கரிடம் பேசும்போது இந்த முடிவு அவருக்கும்,திரைஉலகிற்கும் பெரும் இழப்பாக இருக்கும் என்று தெரிவித்தேன். அப்பிடின்னா திமுகதோத்துரும்னு முன்னாடியே தெரியுமான்னு கேக்காதிங்க! நான் சொன்ன காரணம் அரசியலுக்குஅடிப்படைத் தேவை நிதானம்.ஓடு மீன் ஓட உறுமீன் வரும் வரை காத்திருக்கும் கொக்கின்மனநிலை. ஆனால் இவர் அரசியலுக்கு வரவேண்டும் என்று முடிவு செய்ததே நிதானத்தில் அல்லகோபமான ஒரு மனநிலையில். தனக்கு அரசியல் சரிவரும்!வராது! என்று நிதானித்துமுடிவெடுத்து இருந்தால் இந்நிலை வந்திருக்காது. மகாகலைஞன். சத்தியம்.. நாம் வாழும்காலத்தில் நாம் பார்க்க்க் குடுத்து வைத்த ஒரு மகா கலைஞன் வடிவேலு. நியாயமாகதிரைத்துறை அவரது அரசியலையும், நடிப்பயையும் முடிச்சிட்டு அவரை இத்தனை காலம்ஒதுக்கியிருக்க்க்கூடாது. என்ன செய்வது, உலகில் நன்றி என்ற வார்த்தைக்கு அர்த்தம்மிகக் குறைந்த இடம் சினிமாவும்,அரசியலும். அவை இரண்டில் மட்டுமே வடிவேலு அண்ணன்இருந்துவிட்ட்து அந்த நகைச்சுவைக் கலைஞனின் பெரும் சோகம்.

ஸ்பெக்ட்ரம் - தேசம் சேமித்த பலலட்சம் கோடி

2011-12-06T12:29:00.001+05:30

ஸ்பெக்ட்ரம்... கடந்த ஓராண்டாக இந்தியர்கள் இறைவனின் திருநாமத்தைவிட அதிகம் உச்சரித்த பெயர். சில பல வணிக விளையாட்டுகள்,சில பல சதிகள், சில பல அரசியல் சடுகுடுகள், அரசிற்கும்,நீதித்துறைக்குமான "தான் யார் என்ற அகங்காரங்கள்" இவற்றோடு மக்களிடையே மண்டையைக் குழப்பவைத்த மீடியாக்கள் என்று ஓராட்டம் ஆடி இப்போது இரண்டாம் சுற்றில் நிற்கிறது. என்னதான் நடந்தது இதில்? எதுதான் உண்மை?

ஸ்பெக்ட்ரம் என்பது அதிர்வெண்.அதாவது மெஹாஹெர்ட்ஸ்னு சொல்றோம் இல்லையா அதுதான். நாட்டில் உள்ள தாதுக்கள்,கனிமங்கள் போல இதுவும் ஒரு வளம். சரி இது எதுக்கு அரசாங்கத்துகிட்ட இருக்கணும்? விசயம் சிம்பிள்.. இதை அரசாங்கம் ஒழுங்கு செய்யாம ஆளுக்காள் ஒரே அலைவரிசையில் செயல்படுத்த ஆரமிச்சா தகவல் தொடர்பில் குழப்பம் வரும். சரி 2ஜி அப்படின்னா என்ன? இதுக்கு முன்னாடி 1ஜி இருந்ததால இது 2ஜி. ஆஹா.. அப்ப 1ஜி அப்படின்னா என்ன? முதன்முதலில் செல்பேசி சேவை அனலாக் முறையில் இயங்கியது. தாத்தா காலத்து டெக்னாலஜி. அதுல நீங்க பேசுனா நான் கேக்கலாம், நான் பேசுனா நீங்க கேக்கலாம்.இதைத்தாண்டி ஒரு வசதியும் கிடையாது. அதுவும்கூட அத்தனை துல்லியமாக சில நேரம் இருக்காது.

அடுத்து வந்தது டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பம். இதுதான் 2ஜி. இது gsm மற்றும் cட்ம அப்படின்னு ரெண்டு வழில இயங்குது. இந்தச் சேவைகள், 800, 900, 1800, 1900 மெகா ஹெர்ட்சில் ஏதோ ஒன்றில் வேலை செய்யும். ஒவ்வோரு நாட்டுலயும் வேறவேற‌ அதிர்வெண்ல‌ இருக்கும். இந்தியாவில் 900, 1800 என்ற இரண்டு அதிர்வெண்களில் செல்பேசிச் சேவைகள் இயங்குகின்றன.

1800 மெகா ஹெர்ட்ஸில் செல்பேசிச் சேவை இயங்குறதுன்னா என்ன? இந்த‌ அதிர்வெண்ணை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஒரு குறிப்பிட்ட அலைப் பரவலை (spectrum) இந்தச் சேவைக்காக ஒதுக்குவார்கள். செல்பேசிச் சேவைக்கு அதை நடத்தும் ஒவ்வொரு நிறுவனத்துக்கு இரண்டு பரவல் தேவை. ஒன்று, செல்பேசிச் சேவையின் மையம்.இது இவர்கள் தங்கள் செல்பேசி கோபுரங்களோடு தொடர்பு கொள்ள. மற்றொன்று கோபுரங்கள் தனிப்பட்ட செல்பேசிகளுடன் தொடர்பு கொள்ள. அதாவது அப்லிங் மற்றும் டவுன்லிங். இதுக்காக தகவல் தொடர்பு அமைச்சகம் 75 மெகாஹெர்ட்ஸ் அப்லிங்கிற்கும் 75 மெஹா ஹெர்ட்ஸ் டவுன்லிங்கிற்கும் தருகிறது. அதாவது மொத்தம் 150 மெஹா ஹர்ட்ஸ். இந்த 150 மெஹா ஹர்ட்ஸ்குள்ள அமைச்சகம் எத்தனை நிறுவனங்களை அனுமதிக்கலாம்? தகவல் தொடர்பு அமைச்சகம், ஒரு GSM நிறுவனத்துக்கு 10 மெகா ஹெர்ட்ஸ் பரவலும், ஒரு CDMA நிறுவனத்துக்கு 5 மெகா ஹெர்ட்ஸ் பரவலும் தரலாம் என்று அதற்குமேல் தரக்கூடாது என்பது சட்டம். ஆக, சுமார் 10 நிறுவனங்கள்தான் அதிகபட்சம் ஒரு குறிப்பிட்ட அதிர்வெண்ணில் இருக்கமுடியும். 900, 1800 ஆகிய இரண்டையும் சேர்த்தால், இதைப்போல இரண்டு மடங்கு இருக்கமுடியும்.

சரியா! இப்போ இருக்குற மெகாஹர்ட்ஸைத் தாண்டி அதிகமான நிறுவனங்கள் விண்ணப்பிக்கும்போது அரசு என்ன செய்யும்? சிம்பிள் ஏலம்விடும். ஏன் ஏலம் விடணும்? அப்பதான் யார் அதிகம் கேக்குறாங்களோ அவங்களுக்கு குடுக்கலாம். அரசுக்கும் அதிக பணம் கிடைக்கும். ஆ.ராசா என்ன செஞ்சாரு? ஏலம் விடாம அமைச்சகமே ஒருவிலையை நிர்ணயித்து முதலில் வருபவருக்கு முன்னுரிமை என்ற அடிப்படையில் அலைக்கற்றையை ஒதுக்கினார். இதுனால என்னாச்சு? என்னாச்சா... எவ்வளவு பெரிய துரோகம் இது!! ஏலம் விட்டுருந்தா 1,76,000 கோடிக்கு போயிருக்கும். ஆனா இந்தாளு முன்னுரிமையில் குடுத்தால வெறும் 30,984.55 கோடிதான் அரசுக்கு வந்துச்சு. எவ்வளவு பெரிய பச்சை துரோகம் இந்தாள் செஞ்சது!! இல்லையா? இப்படித்தான் படிச்சதும் தோணும். கொஞ்சம் அதன் மறுபுறத்தையும் பார்ப்போமா?

ஏன் ராஜா இப்படிச் செஞ்சாரு? முதன்முதலில் 1997 இல் சென்னையில் ஸ்கைசெல் நிறுவனத்தின் செல்பேசி உபயோகித்தவர்களுக்குத் தெரியும். அவுட் கோயிங் ஒரு நிமிடத்திற்கு 20 ரூபாய், இன்கம்மிங் 15 ரூபாய். 20 ரூபாய் என்பது அன்று ஒரு தினக் கூலிக்காரரின் ஒருநாள் சம்பளம். ஏன் அவ்வளவு விலை?? காரணம் அன்று அலைக்கற்றை ஏலமுறையில் ஒதுக்கீடு செய்ததால் சம்மந்தப்பட்ட நிறுவனங்கள் மிக அதிகவிலை குடுத்து அந்த உரிமையை வாங்கியது, வாங்கிய தொகையை யார் தலையில் கட்டும்? பயனாளர் தலையில் கட்டும். அதனால்தான் அந்த ரேட்.

அன்று ஒரு தினக்கூலிக்காரரின் ஒருநாள் சம்பளத்தொகையை ஒரே ஒரு அழைப்பிற்காக செலவு செய்த நிலைபோய் இன்று ஒரு தினக்கூலிக்காரர் தான் எங்கே வேலைக்கு வரவேன்டும் என்பதை தன்னுடைய செல்பேசியில் கேட்டு தெரிந்துகொண்டு வரும் நிலைக்கு மலிவாகிவிட்டது தகவல்தொடர்பு. எப்படி? காரணம் அதே ஆ.ராசா. ஏலமுறையில் விலை ஏற்றிக் குடுக்காமல் நிர்ணய விலையில் அலைக்கற்றைகளை வழங்கியதால் சேவை வழங்கும் நிறுவனங்களுக்கு மிகக் குறைந்த விலையில் ஒதுக்கீடு கிடைத்தது. அதனால் அதிக விலை வைக்காமல் 50 பைசா என்ற அளவில் மிகக் குறைந்த விலையில் அழைப்பினை நிறுவனங்கள் வழங்குகிறது.

சரி சார், குப்பனும்,சுப்பனும் செல் பேசலை யார் சார் இப்ப அடிச்சுகிட்டா? நாட்டுல நாலு பெரிய மனுசன் பேசுனாப் போதாதா? அப்படிப் பார்த்தா இந்தாள் தேசத்துக்கு 1,76,000 கோடி இழப்பு ஏற்படுத்துனது உண்மைதானே சார்? ஆமாம் சார். உண்மைதான். ஏல முறையைத் தவிர்த்தால் இழப்பு ஏற்படும்னு தெரிஞ்சேதான் செஞ்சார். " அட அயோக்கியப் பயலுகாளா? தெரிஞ்சேதான் செஞ்சிகளாடா பாவிகளா"ன்னு தோணுதா? கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணி அடுத்த பத்தியைப் படிச்சுட்டு அந்த முடிவு சரியா தப்பான்னு யோசிங்க‌.

நானும் நீங்களும் நாளை மீண்டும் நேரில் சந்திப்பதாக இன்று நேரில் பேசிக்கொண்டு இருக்கும்போது முடிவு செய்கிறோம். சந்தர்ப்ப வசத்தால் நாளை நான் வேறு இடத்திற்கு செல்ல வேன்டிய சூழல். என்ன செய்வேன்? இப்போது மலிவுவிலையில் செல் இருப்பதால் 50 பைசாவிற்கு உங்களை அழைத்து நான் வர இயலாததைச் சொல்லிவிடுவேன். நீங்களும் வரமாட்டிர்கள். ஆனால் நாட்டில் இப்போதும் அவுட் கோயிங் 20 ரூபாய் இன்கம்மிங் 15 ரூபாய் என்ற அளவிலேயே இருந்தால் என்ன ஆகும்? சத்தியமாக இதை எழுதும் என்னிடமும், இதைப் படிக்கும் உங்களிடமும் நிச்சயம் செல்பேசி இருக்காது. நான் உங்களைத் தொடர்புகொள்ள முடியாது. நாளை நீங்கள் என்னைப் பார்க்க வடபழனியில் இருந்து என் வீடு இருக்கும் ஆழ்வார்பேட்டை வருகின்றீர்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். வந்து பார்த்த பின்னர் வீட்டில் என் மனைவி சொல்லித்தான் நான் இல்லை என்பதே உங்களுக்குத் தெரியும். அங்கிருந்து வர 15 கிலோமீட்டர் போக 15 கிலோமீட்டர் என 30 கிமீக்கு குறைந்தது அரைலிட்டர் பெட்ரோல் செலவாகியிருக்கும். குறைந்தது 33 ரூபாய் உங்களுக்கு இழப்பு. உங்களுக்கு என்றால் உங்களுடைய இழப்பு அல்ல, எரிபொருள் என்ற அளவில் இது தேசத்தின் இழப்பு. இந்த 33 ரூபாயில் வரிக்கு முந்தைய அடக்கவிலையான குறைந்தது 15 ரூபாய் அன்னிய செலாவனியாக அரபு நாடுகளுக்குப் போய்விடும். நம் இருவரைப்போல நாட்டில் எத்தனை கோடி பேர்? எத்தனை கோடி லிட்டர் பெட்ரோல் மிச்சம்? இது ஒரு சிறு உதாரணம்தான். இதுபோல பல உதாரணங்களை தகவல் தொடர்பு மலிவினால் தேசத்திற்கு கிடைத்த சேமிப்பை என்னால் அடுக்கிக்கொண்டே போகமுடியும். ஆம் ஆ.ராசா 1,76,000 கோடி இழப்பை ஏற்படுத்தினார். அதே நேரத்தில் கணக்கிட முடியாத லட்சம்கோடியை இந்த தேசத்திற்கு சேமித்துள்ளார். காமாலைக்கரனுக்கு கண்டதெல்லாம் மஞ்சள். பலருக்கும் அவர் ஏற்படுத்திய இழப்பு தெரிகிறது, எனக்கு அதனால் விளைந்த சேமிப்பு தெரிகிறது. ஒரு அமைச்சராக குப்பனையும்,சுப்பனையும் செல்பேச வைத்ததோடு இந்த தேசத்திற்கும் பலபலபல இலட்சம் கோடிகளை சேமித்துத்தந்த அமைச்சர் ஆ.ராசாவிற்கு என் வந்தனங்கள்.

யுடான்ஸ் நட்சத்திரம்

2011-12-05T10:24:00.001+05:30

ஒரு சிறு இடைவெளி.. அதிகம் இல்லை ஜென்டில்மேன் ஜஸ்ட் ஒரு வருஷம்தான் ஆகுது கடைசியா இடுகையிட்டு. வலைப்பூக்களில் தீவிரமாக இயங்கிய காலத்திலேயே தொடர்ச்சியாக இடைவெளியின்றி எழுதியவனல்ல. இருப்பினும் எழுதாமலேயே இருந்தவனும் அல்ல. ஆனால் இந்த ஒரு வருட காலத்தில் ஒன்றும் எழுதவுமில்லை, தோனவுமில்லை. இந்த விசயத்தில் நான் மட்டுமல்ல என் போல பலரையும் கெடுத்தது கூகிள் பஸ். அரசியல் சார்ந்தவன், பெரும் பொறுப்பில் இருப்பவன் இப்படியெல்லாம் இருந்தாலும் எந்த இமேஜ் கவலைகளுமின்றி பின்னூட்டப் பெட்டிகளில் கும்மி அடிக்க ஒருபோதும் கவலைகொண்டதில்லை.பலரும் உலகம் முழுவதிலிருந்தும் பார்க்கும் பொதுவெளியிலேயே இப்படியென்றால் சில நூறு பேர்களுக்குள் இயங்கும் கூகிள் பஸ்சில்.. அதுவும் ஒத்த அலைவரிசை நண்பர்கள் மட்டும் கூடும் கூகுள் பஸ்சில்.. கேட்கவா வேண்டும்?!?!? ஆசைதீர ஆடித்தீர்த்தோம். வலைப்பூக்கள் பக்கம் வர எண்ணமேயின்றி முழுநேரமும் அங்கேயே பொழுதைத் தொலைத்தோம். இப்பொதும் இங்கே மீண்டு(ம்) வரக் காரணம் வெகு விரைவில் எங்கள் தொல்லை தாங்காமல் பஸ்சை கூகிள் மூடுவதுதான்.இனி நான் மட்டுமல்ல.நண்பர்கள் குசும்பன்,வித்யா,கேவியார்,விஜியக்கா,வெண்பூ எனப் பலரையும் இனி இங்கே முன்போல் தொடர்ச்சியாகக் காணலாம்.

சாதாரணமாக நான் ஒரு இடுகையிட்டால் சுமார் ஆயிரத்திற்கும் மேல் ஹிட்ஸ்களும் 50 க்கும் மேல் பின்னூட்டமும் வரும். ஆனால் இந்த இடைவெளியில் இது மீண்டும் சாத்தியமா என்று தெரியவில்லை. வலைப்பூ நண்பர்கள் பலரையும் விட்டு விலகிவிட்டது இப்போதுதான் சிறு வருத்தத்தோடு உணரமுடிகிறது. எனது இரண்டாம் இன்னிங்சை யுடான்ஸ் திரட்டியின் நட்சத்திரமாக்கி மீண்டும் துவக்கி வைத்த நண்பர் கேபிள் சங்கருக்கு என் அன்பு. மீண்டும் இன்றே சந்திப்போம்.

இனமானப் பேராசான் வாழ்கவே

2010-12-19T11:42:00.000+05:30

அன்னைத் தமிழுக்கு
மாணவன்
அருமைத் தம்பியர்க்கு
பேராசான்.

அவர்..
கற்பூரக் கனல்
பேச்சால்
கழகம் வளர்ந்தது.
கரைபடா கரத்தின்
உழைப்பால்
கல்வித்துறை
சிறந்தது.

இனத்திற்காய் எழுதும்
எனக்கே எழுதுகிறார்
பேராசிரியர் என்றார்
கலைஞர்.

தேடித் தேடிப் படிப்பதில்
தெளிவாய் சிந்திப்பதில்
தீர்க்கமாய் உழைப்பதில்
பேராசான் கலைஞருக்கே
முன்னுதாரணம்
என்பதை எவரும் அறியார்.
அதைப்
பெருமைப்படுத்திக்கொள்ள
இவரும் தெரியார்.

இனமானம் அவர்
பேச்சு
சுயமரியாதை அவர்
மூச்சு.

அகவை 89 இல்
அடிவைக்கும் ஆசானே
இனம்வாழ
மொழிவாழ
இன்னும் 100 ஆண்டுகள்
இரும்.

பேராசிரியப் பெருந்தகை
வாழிய!வாழிய!வாழியவே!

தனியார் பள்ளிகள் தனி அரசா??

2010-12-08T09:11:00.000+05:30

வாழ்வில் எத்தனையோ தருணங்கள் நம்மிடையே வந்துபோகும்.அதில் நாம் பள்ளிக்குச் செல்லும் முதல்நாளும்,நம் குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் செல்லும் முதல்நாளும் என்றுமே சம்திங் ஸ்பெசல்.அழுதுகொண்டே செல்லும் நம்மை அரவணைத்து அமரவைத்து இன்னோரு தாயாக,தந்தையாக ஆசிரியர்களை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளும் ரசாயன மாற்றம் எந்த சோதனைச்சாலையிலும் கண்டுபிடிக்கப்பட முடியாத மர்மம். சுமார் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பெரும்பாலும் அரசுப் பள்ளிகளும்,அரசு உதவி பெறும் தனியார் நிர்வாகப் பள்ளிகளும் மட்டுமே இருந்தது.கல்வி இலவசமாக இருந்ததால் அதைத் தரும் ஆசிரியர்கள் மீது அளவுகடந்த மரியாதை மாணவர்களுக்கும் இருந்தது,பெற்றோர்களுக்கும் இருந்தது. அண்ணன் வெட்டிகாடு இரவிச்சந்திரனின் ஊராட்சி ஒன்றியத் தொடக்கப்பள்ளி என்ற இந்த தொடரைப் படியுங்கள்.பள்ளிக்கும்,மாணவனுக்கும் இருந்த அந்த உறவை வெகு அழகாக சொல்லி வருகின்றார்.ஆனால் இன்றைய நிலையில் தனியார் பள்ளிகள் பெருகிவிட்ட சூழலில் இந்த நிலை பெரிதும் மாறியிருப்பது உண்மை.

பெரும்பாலான தனியார் பள்ளிகள் தங்களிடம் பெற்றோர்கள் ஒரு மாபெரும் எதிர்காலத்தை ஒப்படைப்படைக்கின்றனர் என்பதை உணர்வதில்லை.வருகின்ற மாணவர்களை எதிர்கால சமூகமாக நினைக்கும் மனநிலைமாறி நிகழ்கால காசாகவே பார்க்கும் நிலை இருப்பது உண்மை.மாணவர்களும் மாதா,பிதாவுக்குப் பின்னர் ஆசிரியரை வைத்த நிலைமாறி நாம் குடுக்கும் காசுக்கு நமக்கு வேலை செய்யும் வேலைக்காரன் என்ற மனநிலைக்கு வந்துவிட்டது உண்மை.தனியார் பள்ளிகளின் பணவெறி எந்த அளவிற்கு உட்சத்தில் உள்ளது என்பதற்கு ஒரே ஒரு உதாரணம் சொல்கிறேன்.

அடுத்த கல்வியாண்டின் சேர்க்கைக்காக தற்போதே பெரும்பாலான ஆங்கிலப்பள்ளிகள் சேர்க்கையைத் துவங்கிவிட்டனர்.ஒரு மாணவன் முதல் வகுப்பில் சேர வேண்டும் என்றால் 5 வயது பூர்த்தியடைந்து இருக்க வேண்டும்.அதற்கு அரசு எந்த தேதிக்குள் பிறந்து இருக்க வேண்டும் என்று தேதி நிர்ணயம் செய்துள்ளது.மாநில அரசின்கீழ் வரும் பள்ளிகளில்(ஸ்டேட் போர்ட்,மெட்ரிக்,ஆங்கிலோ இந்தியன்) சேர வேண்டும் எனில் ஜூலை 31 ம் தேதிக்குள்ளும்,மத்திய அரசின் கீழ் வரும் பள்ளிகளில் ஆகஸ்ட்டு 31 ஆம் தேதிக்குள்ளும் பிறந்திருக்க வேண்டும். அதாவது வரும் 2011 ஆம் ஆண்டு முதல் வகுப்பில் ஒரு மாணவன் சேர வேண்டுமெனில் 2006 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 31 க்குள்ளும், ஆகஸ்ட்டு 31 க்குள்ளும் பிறந்திருந்தால் போதும்.அதுமட்டுமின்றி மேற்குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு ஒரு மாதம் பின்னர் பிறந்திருந்தால் டி.இ.ஓவிடம் விலக்கு பெற்று அந்த மாணவனையும் முதல் ஆண்டில் சேர்க்கலாம்.இதுதான் அரசு சொல்லும்விதி.

ஆனால் கிட்டத்தட்ட அனைத்து தனியார் பள்ளிகளும் அரசு சொல்லும் ஆண்டிற்கு முந்தைய ஆண்டின் டிசம்பர் 31க்குள் பிறந்திருக்க வேண்டும் என்பதை பகிரங்கமாக தங்கள் விண்ணப்பங்களிலேயே தெரிவிக்கின்றனர்.அதாவது இவர்கள் கூற்றுப்படி 2011 ஆம் ஆண்டில் முதல் வகுப்பு சேர 2005 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 31 க்குள் பிறந்திருக்க வேண்டும்.இதன் பிண்ணனி என்னவென்று புரிகிறதா??

சாதாரணமாக 2 ஆம் வகுப்பு படிக்கும் அளவிற்கு வயதும்,மூளை வளர்ச்சியும் உடைய மாணவனுக்கு ஒன்றாம் வகுப்பு பாடத்தை நடத்தினால் அவனால் எளிதில் புரிந்து கொள்ளமுடியும். நீண்ட நாள் திட்டத்தில் பொதுத்தேர்வில் அவனால் பள்ளி செண்டம் ரிசல்ட் வாங்கும்.வாங்கி?? மேலும் மேலும் பீஸை உயர்த்தலாம்.தட்ஸ் ஆல்.

ஆனால் இவர்களின் பணவெறியால் ஒரு மாணவன் இழப்பது தன் வாழ்வில் மீண்டும் பெற முடியாத பொன்னான ஒரு வருடம்.கூடவே வேலை,திருமணம் போன்றவை இதனால் ஒரு வருடம் தள்ளிப்போகும் என்பதும் கொடுமை.அரசுபள்ளிகள் இன்றும் அரசின்விதிப்படி ஜூலை 31க்குள் பிறந்தவர்களை ஒன்றாம் வகுப்பில் சேர்க்கின்றது.ஆனால் தனியார் பள்ளிகள் பகிரங்கமாகவே தங்கள் விண்ணப்பத்தில் குறிப்பிட்டு அதை மீறுகின்றனர்.எங்கிருந்து வந்தது இவர்களுக்கு இந்த தைரியம்??? தனியார் பள்ளிகள் என்ன தனி அரசா???

தம்பியின் டைரிக் குறிப்புகள் (03/12/10)

2010-12-03T10:02:00.002+05:30

கிட்டத்தட்ட 27 ஆண்டுகால இடைவெளிக்குப் பின்னர் மீண்டும் இலங்கைக்கு கப்பல் போக்குவரத்து துவங்க உள்ளதாக இரு அரசுகளும் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் மேற்கொண்டுள்ளனர். முதலில் தூத்துக்குடியில் இருந்து கொழும்பு நகருக்கும் பின்னர் இராமேஸ்வரத்தில் இருந்து தலைமன்னாருக்கும் கப்பல்கள் இயக்கப்பட உள்ளன.ஆங்கிலேயர் காலத்தில் தலைமன்னாருக்கு சென்னையில் இருந்தே டிக்கெட் எடுக்கலாம்.அதாவது சென்னையில் இருந்து தனுஷ்கோடி(ராமேஸ்வரம்) வரை ரயிலில் சென்று பின்னர் அங்கிருந்து கப்பலில் தலைமன்னாருக்கு செல்வது. இதில் கப்பலில் பயணிக்கும் கட்டணமும் ரயில்டிக்கெட்டிலேயே அடங்கிவிடும்.இன்றும் புதுக்கோட்டையில் சில பெருசுகள் ராமேஸ்வரம் எக்ஸ்பிரஸ் ரெயிலை ”போட் மெயில்” என்று அழைப்பதைப் பார்க்கலாம். கப்பல் போக்குவரத்துபோல கச்சத்தீவின் மீதான உரிமையையும் மத்திய அரசு மீட்டுத்தந்தால் கோடி புண்ணியம்.இலங்கைக்கும்,இந்தியாவிற்கும் நடுவில் இருவருக்கும் பொதுவாக இருந்த கச்சத்தீவு இன்று இலங்கைக்கு உரிமையாகிவிட்டது.இன்று எந்த இந்தியரும் விசா இல்லாமல் பிரவேசிக்க முடியாது.என்னுடைய தாய்மாமாவும் அவரது குடும்பத்தினரும் இலங்கையில் வசித்து வந்தனர். தன் தங்கையை பார்க்க விரும்பிய மாமா ஒரு தேதியைக் குறிப்பிட்டு “நீ அன்று கச்சத்தீவு வந்துவிடு.நாங்களும் அங்கே வந்து விடுகின்றோம்” என்று ஒரு கடிதம் போட்டு இருந்தார்.6 வயது சிறுவனான என்னையையும்,பாட்டியையையும் அழைத்துக்கொண்டு அம்மா கச்சத்தீவு சென்றார்.ஏதோ திருவிழா அப்போது அங்கு நடந்து கொண்டிருந்ததுபோல மங்கலாக நினைவில் உள்ளது.மாமா குடும்பத்தினரைப் பார்த்துவிட்டு அன்றே திரும்பினோம். ஒரு கடிதம்...ஒத்தக் கடிதம்... அது கிடைத்திருக்கும்,தங்கை வருவாள் என்று நம்பி மாமா வந்து காத்திருந்தார். அதே கடிதத்தை நம்பி இடையில் வேறுகாரணங்களினால் அண்ணன் பயணத்தை ரத்து செய்ய மாட்டார் என்ற உறுதியுடன் என் அம்மாவும் சென்றார். நேற்று மாலை 7 மணிக்கு நானும் கேபிள் சங்கரும் நேரில் சந்திப்பதாக செல்ஃபோனில் பேசிக்கொண்டோம். அநேகமாக நாளை மாலைக்குள் சந்தித்துவிடுவோம்.

---------------------------------------------------------------------

அமெரிக்க ஃபுளோரிடாவில் உள்ள எதோ ஒரு பல்கலைக்கழகம் தே.மு.தி.க இயக்கத்தின் தலைவர் திரு.விஜயகாந்த் அவர்களுக்கு மதிப்புறு முனைவர்(டாக்டர்) பட்டம் வழங்குகின்றது.முதலில் அவருக்கு எனது வாழ்த்துகள்.பொதுவாக மதிப்புறு முனைவர் பட்டம் பெறுபவர்கள் தங்கள் பெயருக்கு முன்னால் டாக்டர் என்ற அடைமொழியைப் போட்டுக்கொள்ளக்கூடாது என்பது அதன் விதிகளுள் ஒன்று. எனக்குத் தெரிந்து அதை மிகச் சரியாக கடைபிடிக்கும் ஒரே தலைவர் மாண்புமிகு.துணை-முதல்வர் திரு.ஸ்டாலின் அவர்கள் மட்டுமே.திருச்சிக்கு ஒருமுறை அவர் வந்த போது ஒரு நிர்வாகி வரவேற்பு விளம்பரத்தில் டாக்டர்.ஸ்டாலின் என்று அடித்து இருந்தார்.அவரை அழைத்து அவ்வாறு அடிப்பது தவறு என்று அறிவுரை வழங்கியதை நேரில் கண்டிருக்கிறேன்.திரு.விஜயகாந்த் என்ன செய்யப்போகிறார்??பார்ப்போம்.

---------------------------------------------------------------------

நந்தலாலா படத்தைப் பற்றி பல விமர்சனங்கள்.ஏதோ ஒரு ஜப்பான் படத்தின் காப்பி என்று அண்ணன் பைத்தியக்காரன்கூட கூகுள்பஸ்சில் எழுதி இருந்தார்.எனக்கு உலகப்படம் தெரியாது.ஏன் உள்ளூர் இந்தி படம்கூட நான் பார்ப்பதில்லை.நான் பார்த்த தமிழ் படங்களில் இது ஒரு சிறந்த படம்.அவ்வளவுதான் என் விமர்சனம்.

---------------------------------------------------------------------

உயர்நீதிமன்றத்தில் காலியாக உள்ள இடங்களுக்கு விரைவில் 9 நீதிபதிகள் நியமிக்கப்பட உள்ளனர். அதில் 5 இடங்களில் வன்னியர்களை மட்டுமே நியமிக்க வேண்டும் என்று பா.ம.கவின் தலைவர். மருத்துவர்.திரு.இராமதாஸ் தெரிவித்துள்ளார். அதாவது தமிழ்நாடு மக்கள் தொகையில் 50 சதவிகிதம் வன்னியர்கள் இருப்பதால் இந்தக் கோரிக்கை. ஏங்கய்யா தமிழ்நாட்டைப் பாக்குறீங்க? உங்க வீட்டுக்குள்ள பாருங்க 100% வன்னியர்தான். அப்புறம் ஏன் அல்பத்தனமா 5 பணியிடத்துக்கு மட்டும் கேக்குறீங்க?? 9 பணியிடத்துக்கும் சேர்த்து கேளுங்க. யாருகிட்ட கேக்குறீங்க?? அண்ணங்கிட்டதான கேக்குறீங்க?? சும்ம்ம்மா கூச்சப்படாம கேளுங்க.

---------------------------------------------------------------------

தினத்தந்தி வெளியிட்டுள்ள ”வரலாற்றுச் சுவடுகள்” புத்தகம் தொடராக வந்த காலத்திலேயே விடாமல் படித்தேன்.இப்போழுது புத்தக வடிவிலும் சிறப்பாகவே உள்ளது.நமக்கு நினைவு தெரிந்த பின்னர் நடந்து நிகழ்வுகளினூடே பயணித்து சமகால வரலாற்றில் வந்து நிற்கும்போது சிறு பிராயத்தில் இருந்து படிப்பாடியாக நாம் வளர்ந்து இன்றைய வயதில் நிற்கும் உணர்வு அதைப் படிக்கும்போது கிடைகின்றது.worth buying

---------------------------------------------------------------------

பிடித்த கவிதை

நம்பிக்கை

கல்லில்

சிரிப்பைச் செதுக்கி

பூவைப் பிடுங்கி

அடித்தேன் கல்லில்

‘பூஜை’என்று

கும்பிட்டது

கும்பல்.

ஏதோ சிரிப்பு

எங்கிருந்து?

உள்ளிருந்தா?

வெளியிருந்தா?

செத்து செத்து

உபதேசிக்கிறது

பூவின் சிரிப்பு.

கேட்டேன்

பூவைக்

கும்பிட்டேன்.

ஊரைப் பார்த்து

‘கல்லின் சிரிப்பு

முறைப்பு’ என்றேன்.

கேட்ட கும்பல்

கல்லைப் பிடுங்கி

பூவையடித்தது.

-- பிரமிள்

டிஸ்கி : அர்த்தம் புரியலைன்னா இரண்டாம் முறை படிக்காதிங்க.அர்த்தம் புருஞ்சா நம்ம மேலேயே நமக்கு அசிங்கமா வரும்.

----------------------------------------------------------------------

அறிஞரின் தத்துவம்

கண்ணா நீ டி.எம்.கேவுக்கு ஓட்டு போட்டாலும் சரி, ஏடிஎம்கேவுக்கு ஓட்டுபோட்டாலும் சரி, ஓட்டிங் மிஷன்லதான் போடணும்.

அனுஜன்யா

2010-11-25T09:28:00.001+05:30

பதிவுலகுடனான பரிட்சையம் துவங்கி விளையாட்டுப்போல நான்கு ஆண்டுகள் ஓடிவிட்டது.கவுண்டர் ஒரு படத்தில் நடந்து,பின்னர் சைக்கிள்,பின்னர் காரில் வந்து என பிச்சை எடுப்பாரே! அதுபோல முதலில் பதிவுகளைப் படித்து,பின்னர் பதிவுகளுக்குப் பின்னூட்டமிட்டு,அப்புறம் பதிவெழுதத் துவங்கியென ஒரு மாதிரி பதிவராக செட்டிலானேன்.

2008 ஆம் ஆண்டு எனக்கு மறக்க முடியாத ஆண்டு. நான் அதிகம் எழுதியதும் அந்த ஆண்டில்தான்.ஆண்டு.பதிவர்கள் பலரும் எனக்கு நேரில் அறிமுகமானதும் அந்த ஆண்டில்தான்.எனது பிளாக்கின் ஹிட் கவுண்டர் உச்சத்தைத் தொட்டதும் அந்த ஆண்டில்தான்.அப்துல்லா என்று ஒரு பதிவர் இருக்கின்றான் என பிறருக்குத் தெரியத் துவங்கியதும் அந்த ஆண்டில்தான்.

விடாமல் எழுதிவந்த எனக்கு இடையில் ஒரு சலிப்பு.காரணமற்ற சலிப்பு.எனக்கென்று இல்லை,பதிவர்கள் பலருக்கும் இந்த சிண்ட்ரோம் நிச்சயம் வரத்தான் செய்யும். லக்கிலுக்,உண்மைத் தமிழன் போல எழுத்தாளர்களாய் இருப்பவர்களுக்கு அதாவது எழுத்தை ஒரு passion நினைக்கும் சிலருக்கு மட்டும் இது விதிவிலக்கு.சிறிது சிறிதாக எழுதுவது குறைந்து இப்போது வேலைப் பளுவும் அதிகரிக்க சுத்தமாகவே எழுதுவதில்லை என்றாகிவிட்டது. அதேபோல இன்னோரு விஷயம் பின்னூட்டம். நான் பொதுவாக பின்னூட்டங்களுக்குத் தனித் தனியாக பதில் சொல்வதில்லை,மொத்தமாகத்தான் சொல்வேன். 2 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இதை என்னிடம் கடுமையாக எதிர்த்த ஒரு புது பதிவர் “நம்மைத் தேடி பின்னூட்டம் இடுபவர்களுக்கு தனித்தனியாக பதி சொல்வதுதான் முறை,மரியாதை என்று கடுமையாக கோபித்துக்கொண்டார். அவர் இப்போதெல்லாம் இடுகை இடுவதோடு சரி.பின்னூட்டங்களுக்கு பதிலே சொல்வதில்லை. எதுவுமே ஆரம்பத்தில் அதிகம் ஈர்க்கும்,எனவே அதற்கு அதிகம் நேரமும் ஒதுக்குவோம்.பின்னர் ஈடுபாடு குறையும்போது நாம் அதற்கு ஒதுக்கும் நேரம் குறையும்.எல்லாமே குறைந்துவிடும்.இது பொதுவான விஷயம்.

ஆனால் ஈடுபாடு குறையாமல் ஒருவன் பதிவுலகில் இருந்து விலகியே இருப்பது என்பது எவ்வளவு வருத்தமான விஷயம்.அப்படி ஒருவர் இருக்கின்றார்... அண்ணன் அனுஜன்யா. பதிவுலகில் கிட்டத்தட்ட அனைவரும் என்னை அண்ணன் என்றுதான் அழைப்பார்கள்.என்னை டேய் எப்படி இருக்க? என்று உரிமையோடு அழைக்கும் ஓரிருவரில் அண்ணன் அனுஜன்யாவும் ஒருவர்.இத்தனைக்கும் நான் அவரை நேரில் சந்தித்தது ஒருமுறை..ஒரே ஒரு முறை.பேசியது சிலமுறை..வெகு சிலமுறை.அவரை முதல் முறைச் சந்திக்க முடிவானபோது பணி நிமித்தம் சேலத்தில் இருந்தேன்.கிளம்ப சற்று தாமதமாகிவிட்டது. இருப்பினும் இடையில் ஓய்வெடுக்காது தொடர்ந்து வண்டி ஓட்டி 6 மணி நேரத்தில் சென்னைக்கு வந்த என்னை கடுமையாக் கடிந்து கொண்டது இன்றும் நினைவில் இருக்கின்றது. அவர் கவிதை எழுதி பதிவில் போட்டால் போட்டிக்கு நானும் ஒரு கவிதை எழுதி எனது பதிவில் போடுவேன். நான் எழுதிய பெரும்பாலான கவிதைகள் அவருக்குப் போட்டியாக எழுத முயற்சித்ததில் வந்ததுதான். ஒருமுறை ஒரு கவிதை எழுதி என்ன தலைப்பு வைப்பது என்று தெரியாமல் “அனுஜன்யா என்றே தலைப்பு வைத்தேன்.நான் இப்போது அதிகம் எழுதாமல் போனதற்கு அவர் இல்லாததும் ஒரு காரணம்.

அண்ணே, நீங்க எழுதாம இருக்குறதுக்கு ஆயிரம் காரணம் இருக்கலாம்.ஆனால் ஈடுபாடு குறைவோ அல்லது சிந்தனை வறட்சியோ நிச்சயம் காரணமாக இருக்க முடியாது.இரண்டு வருஷத்துக்கு அப்புறம் எனக்கு தொடர்ந்து எழுதணும்னு எண்ணம் வந்திருக்கு.வாங்க ரெண்டு பேரும் முந்திமாதிரி ஆட்டத்தை ஆரமிப்போம்.

ஜெய் ஹிந்த்... மன்னிக்கவும்.. ஜெய் இந்தி !!

2010-10-12T00:02:00.000+05:30

மூன்றாவது இந்திய குடும்ப நல ஆய்வறிக்கையில் (2005-06) உள்ள இந்த படத்தை பாருங்கள்

இந்த படம் மொத்த கருவுறுதல் விகிதச்சாரத்தை காட்டுகிறது.

ஒரு கணவனுக்கும் மனைவிக்கும் பிறக்கும் குழந்தைகளின் சராசரி அளவே மொத்த பெர்டிலிட்டி விகிதச்சாரம்.

இது இரண்டு என்ற நிலையில் இருந்தால் ஒவ்வொரு தம்பதியும் சராசரியாக இரண்டு குழந்தைகள் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள் என்று அர்த்தம்

ஒன்று என்றால் ஒவ்வொரு தம்பதியும் சராசரியாக ஒரு குழந்தை பெற்றுக்கொள்கிறார்கள்

மூன்று என்றால் ஒவ்வொரு தம்பதியும் சராசரியாக மூன்று குழந்தைகள் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள்

அது எப்படி 2.7 அல்லது 3.5 என்று வரும் என்று கேட்கிறீர்களா

அப்படி என்றால் ஒவ்வொரு பத்து தம்பதிகளும் சராசரியாக 27 குழந்தைகள் பெற்றுக்கொண்டால் இந்த விகிதாச்சாரம் 2.7

இந்த விகிதாச்சாரம் 2 என்று இருந்தால் அந்த ஒவ்வொரு தம்பதியினரும் 2 குழந்தைகள் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள். ஆனால் அப்படி பிறக்கும் அனைத்து குழந்தைகளுமே திருமணம் செய்த்து மேலும் இரண்டு குழந்தைகள் பெற முடியாதே. விபத்து மற்றும் பிணிகள் குறுக்கே வருமே

எனவே இந்த விகிதாச்சாரம் இரண்டு என்று இருந்தால் மக்கள் தொகை குறையவே ஆரம்பிக்கும்

இந்த விகிதாச்சாரம் 2.1 என்று இருந்தால் (விபத்து மற்றும் பிற நோய்களில் இறப்பவர்களின் எண்ணிக்கைக்கு ஈடு செய்து) அந்த சமூகத்தின் மக்கள் தொகை நிலையாக இருக்கும்.

2.1க்கு குறைவாக இருந்தால் நாளடைவில் மக்கள் தொகை குறைய ஆரம்பிக்கும். இதை மக்கள் தொகை குறுக்கம் என்றழைக்கிறார்கள். அதாவது நீங்கள் மக்கள் தொகை பெருக்கம் என்ற அடிக்கடி கேள்விப்படும் பதத்திற்கு
எதிர்பதம்

இப்பொழுது நமது படத்திற்கு வருவோம்

இதிலிருந்து நீங்கள் தெரிந்து கொள்வது என்ன

தமிழகம், கேரளம், ஆந்திரா, கர்நாடகம், மகாராஷ்ட்ரா, ஹரியானா ஆகிய மாநிலங்கள் மக்கள் தொகை குறைந்து கொண்டே வருகிறது

இந்த நிலையில் மத்திய அரசின் 11வது ஐந்தாண்டு திட்டத்தின் என்ன திட்டம் தீட்டியிருக்கிறார்கள் பார்க்கலாமா

இந்த கோப்பின் 124ஆம் பக்கத்தை பாருங்கள்

அதில் 4 செங்குத்து வரிசைகள் உள்ளன

வரிசை எண்
மாநிலம்
தற்சமயம் இருக்கும் மொத்த கருவுறுதல் விகிதாச்சாரம்
இலக்கு

உங்களுக்கு புரிவதற்காக நான் அதில் கூடுதலாக ஒரு வரிசை சேர்த்துள்ளேன்.

ANNEXURE 3.1.7
Total Fertility Rate—India and Major States
வரிசை எண்	மாநிலம்	தற்போதைய நிலை	இலக்கு	இலக்கின் நோக்கம்
	இந்தியா முழுவதும்	2.9	2.1	மக்கள் தொகை சம நிலையில் இருக்க

1	ஆந்திர பிரதேசம்	2.1	1.8	மக்கள் தொகை குறைய
2	அசாம்	2.9	2.3	மக்கள் தொகை அதிகரிக்க
3	பீகார்	4.3	3.0	மக்கள் தொகை அதிகரிக்க
4	சட்டிஸ்கர்	3.3	2.4	மக்கள் தொகை அதிகரிக்க
5	தில்லி	2.1	1.8	மக்கள் தொகை குறைய
6	குஜராத்	2.8	2.2	மக்கள் தொகை அதிகரிக்க
7	ஹரியானா	3.0	1.9	மக்கள் தொகை குறைய
8	இமாச்சல பிரதேசம்	2.1	1.8	மக்கள் தொகை குறைய
9	ஜம்மு காஷ்மீர்	2.4	2.0	மக்கள் தொகை குறைய
10	ஜார்கண்ட்	3.5	2.5	மக்கள் தொகை அதிகரிக்க
11	கர்நாடக	2.3	1.8	மக்கள் தொகை குறைய
12	கேரளா	1.7	1.7	மக்கள் தொகை குறைய
13	மத்திய பிரதேசம்	3.7	2.6	மக்கள் தொகை அதிகரிக்க
14	மகாராஷ்ட்ரா	2.2	1.9	மக்கள் தொகை குறைய
15	ஒரிசா	2.7	2.1	மக்கள் தொகை சம நிலையில் இருக்க
16	பஞ்சாப்	2.2	1.8	மக்கள் தொகை குறைய
17	ராஜஸ்தான்	3.7	2.6	மக்கள் தொகை அதிகரிக்க
18	தமிழ்நாடு	1.8	1.7	மக்கள் தொகை குறைய
19	உத்திர பிரதேசம்	4.4	3.0	மக்கள் தொகை அதிகரிக்க
20	மேற்கு வங்காளம்	2.2	1.8	மக்கள் தொகை குறைய
பிற மாநிலங்கள் குறித்த தகவல் இல்லை

அதாவது சில மாநிலங்களில் மக்கள் தொகை அதிகரிக்க திட்டம் தீட்டும் 11வது ஐந்தாண்டு திட்டம், சில மாநிலங்களில் மக்கள் தொகை குறைய திட்டம் தீட்டுகிறது. ஆனால் இந்தியாவின் மக்கள் தொகை அதே போலிருக்கும் படி திட்டம்

அதாவது மத்திய அரசின் ஐந்தாண்டு திட்டத்தின் நோக்கம் என்ன

இந்தியாவின் மக்கள் தொகை அப்படியே இருக்க வேண்டும்
சில மாநிலங்களின் மக்கள் தொகை அதிகரிக்க வேண்டும்
சில மாநிலங்களின் மக்கள் தொகை குறைய வேண்டும்

அப்படித்தானே !! இது நல்ல திட்டம் தானே !!! இதில் ஏதாவது சந்தேகம் உள்ளதா

இனி

எந்த மாநிலங்களின் மக்கள் தொகை அதிகரிக்க வேண்டும் மற்றும் எந்த மாநிலங்களின் மக்கள் தொகை குறைய வேண்டும் என்று பார்க்கலாமா



வரிசை எண்	மாநிலம்	பேசும் மொழி	இலக்கு	இலக்கின் நோக்கம்
3	பீகார்	இந்தி	3.0	மக்கள் தொகை அதிகரிக்க
19	உத்திர பிரதேசம்	இந்தி	3.0	மக்கள் தொகை அதிகரிக்க
13	மத்திய பிரதேசம்	இந்தி	2.6	மக்கள் தொகை அதிகரிக்க
17	ராஜஸ்தான்	இந்தி	2.6	மக்கள் தொகை அதிகரிக்க
10	ஜார்கண்ட்	இந்தி	2.5	மக்கள் தொகை அதிகரிக்க
4	சட்டிஸ்கர்	இந்தி	2.4	மக்கள் தொகை அதிகரிக்க
2	அசாம்	அசாமி	2.3	மக்கள் தொகை அதிகரிக்க
6	குஜராத்	இந்தி, குஜராத்தி	2.2	மக்கள் தொகை அதிகரிக்க
	இந்தியா முழுவதும்		2.1	மக்கள் தொகை சம நிலையில் இருக்க
15	ஒரிசா	ஒரியா	2.1	மக்கள் தொகை சம நிலையில் இருக்க
9	ஜம்மு காஷ்மீர்	காஷ்மீரி	2.0	மக்கள் தொகை குறைய
7	ஹரியானா	பஞ்சாபி	1.9	மக்கள் தொகை குறைய
14	மகாராஷ்ட்ரா	மராத்தி	1.9	மக்கள் தொகை குறைய
1	ஆந்திர பிரதேசம்	தெலுங்கு	1.8	மக்கள் தொகை குறைய
5	தில்லி	இந்தி	1.8	மக்கள் தொகை குறைய
8	இமாச்சல பிரதேசம்	இந்தி	1.8	மக்கள் தொகை குறைய
11	கர்நாடக	கர்நாடகம்	1.8	மக்கள் தொகை குறைய
16	பஞ்சாப்	பஞ்சாபி	1.8	மக்கள் தொகை குறைய
20	மேற்கு வங்காளம்	வங்காளி	1.8	மக்கள் தொகை குறைய
12	கேரளா	மலையாளம்	1.7	மக்கள் தொகை குறைய
18	தமிழ்நாடு	தமிழ்	1.7	மக்கள் தொகை குறைய
பிற மாநிலங்கள் குறித்த தகவல் இல்லை

ஜெய் ஹிந்த்... மன்னிக்கவும்.. ஜெய் இந்தி !!

அயோத்’தீ’

2010-09-30T09:58:00.000+05:30

அயோத்தி வழக்கில் இன்றைய தினம் தீர்ப்பு. அந்தத் தீர்ப்பு எப்படி வருமோ என்ற கவலை எனக்குச் சிறிதுமில்லை.அதைவிட எத்தனை உயிர்கள் போகுமோ என்ற கவலையே பெரிதும் வாட்டுகின்றது.என்னுடைய பதின்மப் பருவத்திற்கு முந்திய ஒரு அழகான நாட்கள் இருந்தது.வணக்கமுறை என்ற ஒன்றைத் தவிர மற்றபடி கலாச்சாரத்தாலும்,மனிதாபிமானத்தாலும் மட்டுமே மக்கள் ஒன்றிணைந்து வாழ்ந்த அந்த நாட்கள் பாபர் மசூதி இடிப்பிற்குப் பின்னர் சிறிது குறையத் துவங்கிவிட்டது அப்பட்டமான உண்மை.

‘‘இந்திய முஸ்லிம்களை இந்தியாவுக்கு எதிரான சக்தியாக மாற்ற பாகிஸ்தான் உளவு நிறுவனம் ஐ.எஸ்.ஐ. எவ்வளவோ முயற்சித்தது. ஆனால் ‘நாங்கள் இந்தியர்’ என்று ஒருங்கிணைந்து நின்றார்கள் இஸ்லாமியர்கள். பாபர் மசூதிதை இடித்ததன் மூலம் ஐ.எஸ்.ஐ. செய்ய முடியாததை பா.ஜ.க.வும், ஆர்.எஸ்.எஸ்ஸும் செய்து முடித்தன’’.இதைச் சொன்னவர் இந்திய உளவு நிறுவனம் ‘ரா’வின் முன்னாள் உளவு உயர் அதிகாரி திரு.ராமன்.அந்த சமூகத்தில் இருந்து வந்தவன் என்ற அடிப்படையில் சொல்கிறேன், இவை சத்தியமான வார்த்தைகள்.இன்றும் சில இஸ்லாமியர்கள் கிரிக்கெட் விளையாட்டில் பாக்கிஸ்தான் ஆதரவாளர்களாக இருப்பதைப் பார்க்கலாம்.இந்த பழக்கம் முதன்முதலில் துவங்கியது மசூதி இடிப்பிற்குப் பின்னர்தான்.என்னுடைய நண்பன் நிஜாம் தீவிர கிரிக்கெட் ரசிகன்,அதி தீவிர இந்திய அணியின் வெறியன்,மசூதி இடிப்பிற்குப் பின்னர் ஒரே நொடியில் பாக்கிஸ்தான் அணியின் ஆதரவாளனாக மாறிப்போனான்.”ஏண்டா மாப்ள?”என்ற என்னுடைய கேள்விக்கு அவன் கைகள் சுட்டிக்காட்டிய இடம் அயோத்தி.”அதுக்கும்,இதுக்கும் என்னடா சம்மந்தம்??இந்தியாவுல இருக்குற எல்லா இந்துக்களும் ஒன்னுகூடியா இடிச்சாங்க?? அதை இடிச்சதை ஆதரிச்ச இந்துக்களைவிட எதிர்த்த இந்துக்களின் எண்ணிக்கைதானடா ஜாஸ்தி” என்ற என் வார்த்தைகளை காதில் வாங்கும் மனநிலையில் அன்று அவன் மட்டுமல்ல பெரும்பாலான இஸ்லாமியர்கள் எவருமே இல்லை.எண்னிக்கையில் கம்மியா இருக்குறதாலதானே கைவச்ச? எனக்கும் ஆள் இருக்குன்னு காட்டும் விதமாக தங்கள் எண்ணிக்கையை கூட்டும் முகமாக பிற தேசத்து இஸ்லாமியர்களோடு மத அடிப்படையில் தன்னை இனைத்துக்கொண்டு எண்ணிக்கையை உயர்த்திக்காட்டிப் பாதுகாப்பு தேடும் மனநிலை அது.சொந்த தேசத்தில்,சொந்த மண்னில் எங்கே நாம் பிறரிடம் இருந்து அன்னியப்பட்டு விட்டோமோ,உரிமை இழந்துவிட்டோமோ என்ற பாதுகாப்பற்ற உணர்வின் வெளிப்பாடுதான் அதுவரை தாங்கள் உண்டு,தங்கள் வேலை உண்டு என்று அமைதியாக
வாழ்ந்து வந்த ஒரு சமூகம் வெளிப்படுத்தத் துவங்கிய வன்முறை முகம்.தேசப்பிரிவினைக்கு பின்னர் பாபர் மசூதி இடிப்புவரை இந்திய இஸ்லாமியர்கள் எங்கும் வன்முறைச் சம்பவங்களில் ஈடுபட்ட சரித்திரம் இன்றுவரை இல்லை.அதுவும்கூட ஹிந்துத்துவ தீவிரவாதிகளால் அவர்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது.அதாவது இவர்கள் ஒரு இடத்தில் குண்டு வைத்தால் இவர்கள் பேரைச் சொல்லி அவர்கள் மூன்று இடத்தில் குண்டு வைத்த கதையெல்லாம் இப்போது வெளிவருகின்றது.

அதேபோல மதம்மாறி இஸ்லாமைப் பின்பற்றினாலும் கலாச்சாரத்தால் தங்கள் முந்தைய மதமான ஹிந்துக்களின் சம்பிரதாயங்களை இந்திய இஸ்லாமியர்கள் கடைபிடித்து வந்தனர்.திருமண வீடுகளில் மாவிலையும்,வாழைமரமும் கட்டுவது,பூப்புநீராட்டு நிகழ்ச்சி என்று எத்தனையோ சொல்லலாம்.இந்த மசூதி இடிப்பிற்குப் பின்னர் ஏற்பட்ட அந்நிய உணர்வு இஸ்லாமியர்களை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அந்த காலாச்சார நீரோட்டத்தில் இருந்து விலகி இஸ்லாம் தோன்றிய அரபு தேசத்தின் கலாச்சாரத்தையும் பின்பற்றும் போக்கு துவங்கியதும் மசூதி இடிப்பிற்குப் பின்னர்தான்.வகாபியிசம்,நஜாத் போன்ற அமைப்புகள் இஸ்லாமியர்களிடையே முக்கியத்துவம் பெறத் துவங்கிய இந்தக் காலகட்டத்திற்குப் பின்னர்தான். இப்படி பல விஷயங்களில் இந்திய இஸ்லாமிய சமூகத்தின் மனநிலையை மாற்றி சொந்த தேசத்திலேயே அந்நியப்பட வைத்து புண்ணியம் தேடிக்கொண்டதைத் தவிர பா.ஜ.க,ஆர்.எஸ்.எஸ். வேறு ஒன்றும் சாதிக்கவில்லை.

ஆனால் இந்திய இஸ்லாமியர்கள் மொத்தமாக தேச உணர்வில் இருந்து அந்நியப்படவில்லை.கார்கில் போரின் போது நேரடி பங்களிப்பு,நிதிகளைக் குவித்தது என்று இந்த சமூகம் தேசத்தின் பின்னால் ஒட்டுமொத்தமாக நின்றது.கிரிக்கெட்டில் பாக்கிஸ்தான் வெல்ல வேண்டும் என்று நினைக்கும் என் நண்பன் நிஜாம் கார்கில் போரில் இந்தியா வெல்ல வேண்டும் தொழுகை நடத்தியது ஒவ்வோரு இந்திய இஸ்லாமியனின் ஆழ்மனதிலும் இந்த தேசத்தின் மீது உள்ள பிடிப்பைக் காட்டியது.கடந்த 18 ஆண்டுகளில் காலம் தடவிய மருந்தில் கசப்புணர்வுகள் குறைந்து மசூதி இடிப்பிற்குப் பின்னர் பிறந்த புதிய இஸ்லாமிய தலைமுறை தேச உணர்வோடு இருக்கின்றது.இந்தத் தீர்ப்பு அதை மீண்டும் கெடுத்துவிடுமோ என்ற அச்சம் எழுவதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை.

நம்ம பதிவர் குசும்பன் அவருடைய நண்பரோட வட இந்திய டூர் போனபோது பல இடங்களில் கோவில்களும்,மசூதிகளும் அடுத்தடுத்து இருப்பதைக் கண்ட அவர் நண்பர் ”இந்த பாய்ங்க வேணும்னே எப்படி கட்டிருக்கனுங்க பாரு? என்றிருக்கின்றார்.
அதற்கு குசும்பன் “டேய், ஊருல அங்காளி பங்காளியா இருக்கும் பொழுது ஒரே சுவத்தை ஒட்டி இரண்டு வீடா கட்டிப்பாங்க, நம்ம மாமன் தானே நம்ம மச்சான் தானே என்று ஒன்னுமன்னா இருப்பாங்க..இரண்டு தலை முறைக்கு பிறகு அவுங்களோட பாசம் தெரியாது.வீட்டை ஒட்டி இருப்பதால் இவன் வீட்டு வாரி தண்ணி அவன் சுவத்துல விழுதுன்னு அடிச்சிப்பானுங்க...அதுமாதிரிதான் இதுவும் அப்ப எல்லாம் இரு மதத்தவரும் ஒன்னா ஒத்துமையா இருந்து எந்த பிரச்சினையும் இல்லாம சாமி கும்மிட்டு இருப்பானுவோ...இப்ப இந்த அரசியல்வாதிங்களால் தான் பிரச்சினை” என்றிருக்கின்றார்.எத்தனை சத்தியமான வார்த்தைகள்.

எனக்கு ஏதோ ஒரு நிலத்துக்கு உரிமையாளனாக இருப்பதைவிட என் பங்காளிக்கு சகோதரனாய் இருப்பதுதான் பெரிதாய்படுகின்றது.உங்களுக்கு???

காதல் தீவிரவாதம் (லவ் ஜிகாத்)

2010-08-31T22:15:00.002+05:30

சமீபத்தில் தமிழகத்தின் வெகுஜன வாரப் பத்திரிக்கைகளில் ஒரு செய்தி வந்து அதிர்வை ஏற்படுத்தியது.அதாவது இஸ்லாமிய அமைப்புகள் தங்கள் மதத்தைச் சார்ந்த இளைஞர்களிடம் ஹிந்துப் பெண்களை காதலித்து திருமணம் செய்து அவர்களை மதம் மாற்றும்படி மூளைச் சலவை செய்வதாக அந்தச் செய்தியில் குறிப்பிடப்பட்டு இருந்தது. நம்மிடம் இப்படி யாரும் சொல்லவில்லையோ! ஒருவேளை நாம இளைஞர் இல்லையோ என்ற பலத்த சந்தேகம் என் மனதில் எழுந்த அதே நேரத்தில் நான் மணமானவன் என்ற உண்மையும் உறைத்தது.

சரி நம்மதான் கல்யாணமான ஆளு.அதுனால நம்மகிட்ட சொல்லாம விட்டிருக்கலாம். கல்யாணம் ஆகாத பசங்க யாருக்காவது இப்படி தகவல் வந்ததான்னு கேப்போம்னு எனக்குத் தெரிஞ்ச முஸ்லீம் பசங்க ஒருத்தன் பாக்கி இல்லாம கேட்டேன்.ஒரு பயலும் அப்படி யாரும் சொல்லலையேண்ணேன்னு சொல்லிட்டானுங்க.எனக்கோ குழப்பம்.இல்லாமலா இப்படி பத்திரிக்கையில எழுதுறானுங்கன்னு.

அதற்கு விடை இன்னைக்கிதான் தெரிஞ்சது.அப்படி கீழே குடுத்துருக்குற மூணு படத்தையும் நல்லா உத்துப் பாருங்க.

மேலே உள்ள படங்கள் ஆர்குட்டில் உள்ள சில ஜாதி அமைப்புகளின் ஃபோரம். அதில் வேறு ஜாதி இளைஞர்கள் தங்கள் இனப் பெண்களைக் குறி வைத்து கிளம்பி இருப்பதாக செய்தி பறிமாறிக் கொள்கின்றனர்.

ஆக இது இஸ்லாமியர்களை குறி வைத்து மட்டுமல்ல பிற சாதிகளையும், அதாவது ஒரு சாதி தனக்குப் பிடிக்காத பிற சாதிகளின் மேல் திட்டமிட்டுப் பரப்பும் அவதூறு என்பது தெள்ளத்தெளிவாகத் தெரிகின்றது.

எனது மிக நெருங்கிய உறவுப்பெண் ஃபரிதா கோவையில் உள்ள சத்ரியகுல வன்னியர் சமூகத்தைச் சேர்ந்த திரு.சிவா அவர்களைக் காதல் திருமணம் செய்து இருக்கிறார். நான் அவரிடம் இப்போது தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு “உங்களிடம் உங்கள் மத அமைப்பைச் சேர்ந்த யாரேனும் இஸ்லாமியப் பெண்ணைக் காதலித்து திருமணம் செய்து அவமானப்படுத்து என்று மூளைச் சலவை செய்தார்களா?” என்று கேட்டேன். மனுஷன் பதறிவிட்டார்.”எனக்குப் பிடித்திருந்தது.அவளுக்கும் பிடித்திருந்தது திருமணம் செய்தோம், இதைத் தவிர வேறு எந்த உள் நோக்கமும் இல்லை” என்றார்.

நம்முடைய பதிவர் கேபிள் சங்கரின் மைத்துனி ஒரு இஸ்லாமியரைக் காதலித்து மணம் செய்து இருக்கின்றார்.இருவரும் தற்போது ஈரோட்டில் இருக்கின்றனர்.அந்த அண்ணனிடமும் இதே கேள்வியைக் கேட்டேன்.நல்லவேளை ஃபோனில் கேட்டேன்.இல்லாவிட்டால் அவர் துப்பிய எச்சில் என் முகத்தில் தெறித்து இருக்கும்.

ஆக எந்த ஜாதி,மத அமைப்பும் தங்கள் இளைஞர்களை பிற சமூகப் பெண்களைத் திருமணம் செய்து அவமதிக்கச் சொல்லிக் குடுக்கவில்லை.அது அவரவர் மனப்போக்கில் இயல்பாக நடக்கின்றது.

பண்டைய சமூகத்தில் நிலம்,கால்நடைகள்,பெண்கள் ஆகியவை உடமைகள்.அதைக் கவர்தல் என்பது பறி கொடுத்தவனுக்கு இழுக்கு.ஆனால் இன்றைய காலகட்டத்தில் பெண் என்பவள் பொருள் அல்ல சக உயிர் என்ற நிலைக்கு மாறி இருக்கின்றது.காலத்தால் எவ்வளவோ மாற்றங்கள் நிகழ்ந்து இருப்பினும் அதன் எச்சம் இன்னும் இருந்துகொண்டுதான் இருகிறது.மறையத் துவங்கும் பழம்சித்தாந்தங்களை மீண்டும் பயன்படுத்திப் புரளி கிளப்பி தங்கள் மதத்தை அல்லது ஜாதியைச் சேர்ந்த இளைஞர்களின் மனதில் ஜாதிய மற்றும் மதவெறியை வளர்ப்பது என்பது கொடுமை.

மதத் தீவிரவாதத்தை வளர்க்கும் அமைப்புகள் பத்திரிக்கைத் துறையில் ஆதிக்கம் செலுத்துவதால் இஸ்லாமியர்களைப் பற்றிய அந்தப் புரளி பத்திரிக்கையில் வந்தது. பிற உயர் சாதியினரிடையே பத்திரிக்கை இல்லாததால் ஃபோரம் மூலம் இந்த வெறி வளர்க்கப்படுகின்றது. அதிலும் மருத்துவம் போன்ற உயர் படிப்பு படித்தவர்களே?!?!?......பெரும் கொடுமை.

தேவர்மகன் படத்தின் இறுதிக் காட்சியில் திரு.கமலஹாசன் “இனிமே அடுச்சுக்காதிங்கடா,போய் புள்ள குட்டிங்களைப் படிக்கவைங்க என்பார். இப்போது அந்தப் படத்தை அவர் ரீமேக் செய்தால் “டேய் அடுச்சுக்காதிங்கடா, போய் புள்ள குட்டிங்களை ஸ்கூல்லேந்து கூட்டிவந்து வீட்டுலயே வச்சுக்கங்க” என்று மாற்ற வேண்டி இருக்கும்.

பதிவர் பட்டறை வகுப்பில் அரசியல் தலைவர்கள்

2010-08-12T12:05:00.000+05:30

(கோபாலபுரத்தில் தன் தம்பிமார்கள் புடைசூழ அமர்திருக்கின்றார் கலைஞர்)

கலைஞர் : யோவ் ஆற்காடு, அது என்னாதுய்யா புதுசா ஏதோ பிளாக்குங்குறாங்க??

ஆற்காட்டார் : எது தலைவரே?? நந்தனம் டவர் பிளாக்கா? அண்ணாநகர் ஃபர்ஸ்ட் பிளாக்கா??

கலைஞர் : ஒங்கிட்ட கேட்டேன் பாரு. யோவ் பொன்முடி உனக்குத் தெரியுமாய்யா??

பொன்முடி : நல்லாத் தெரியும் தெரியும் தலைவரே. அது நம்ம இணையத்துல இருக்குற வலைப்பூ.டைரி மாதிரி. எல்லாம் எழுதலாம் தலைவரே.

கலைஞர் : அப்ப இனிமே உடன்பிறப்பு கடிதத்தை அங்க எழுதிற வேண்டியதுதான்.

(இந்த தகவல் எப்படியோ கசிந்து லக்கிலுக்கும்,அப்துல்லாவும் அங்கே ஆஜர்)

லக்கிலுக் : தலைவரே வாங்க தலைவரே,சீக்கிரம் வாங்க தலைவரே உடனே வாங்க தலைவரே.இணைய உலகத்துக்கு ஓடி வாங்க தலைவரே.

(துரைமுருகன் மனதுக்குள்.. யார்டா இவன்! நரம்பு மாதிரி இருந்துகிட்டு இரும்பு மாதிரி சவுண்டுவுடுறான்.கண்டிப்பா அப்ப நம்ம கட்சிக்காரனாத்தான் இருப்பான்)

கலைஞர் : தம்பி, தமிழ் தும்பி.. யாரப்பா நீ??

லக்கிலுக் : தலைவரே நான் தான் தலைவரே இணைய சூப்பர் ஸ்டார் லக்கிலுக்

(அப்துல்லா மனசுக்குள் .. அது போன மாசம்)

கலைஞர் ; மாசற்ற மருவே,கழகத்தின் மாணிக்கமே உன்னைச் சந்தித்ததில் மட்டட்ற மகிழ்ச்சி. எனக்கு வலைப்பூ பற்றி கொஞ்சம் வகுப்பு எடேன்.

அப்துல்லா : தலைவரே இவர்கூட சேர்ந்திங்கன்னா வலைப்பூ எழுதுவீங்களோ இல்லையோ, உங்க பழைய தலைமுறை பற்றி கட்டுரை எழுத போயிருவீங்க.இந்தாள் சரியா வரமாட்டான்.பதிவர் பயிற்சிப் பட்டறை நடக்கப்போகுது.அங்க எம் பங்காளி குசும்பன்னு ஒருத்தன் வகுப்பெடுக்கப் போறான்.அவனோட வகுப்புல உங்களை சேர்த்து விடுறேன்.

( "தலைவருக்கு வகுப்பெடுத்து பிக்கப்பண்னி எம்.பி ஆயிறலாம்னு பார்த்தேன்.கெடுத்துண்டான்டா இந்த அப்துல்லா. உடன்பிறப்புக்கு உடன்பிறப்பேதான் முதல் எதிரி" என்று முணங்கியபடி செல்கிறார் லக்கிலுக். கலைஞர் தம்பிமார்களோடு குசும்பனின் வகுப்புக்கு கிளம்புகின்றார்)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

(போயஸ்கார்டன்.. வழக்கம்போல சசிகலாவோடு மட்டும் அமர்ந்திருக்கின்றார் ஜெ)

ஜெ: ஏன் சசி ஏதோ பிளாக்குங்குறாங்களே??

சசி : எங்கக்கா இருக்கு அது?? சொல்லுங்க உடனே வளைச்சுருவோம்.

ஜெ:நீ ஒருத்தி... நீ நினைக்கிற இடம் இல்லடி அது.அது இணையத்துல இருக்குற இடம்ங்குறாங்க.

சசிகலா: எங்க இருந்தா என்னக்கா, இடம்தானே,வளைச்சுருவோம்.

ஜெ: நீ கொஞ்ச நேரம் சும்மா இருக்கியா... நம்ம கட்சிலேயே நாலு விஷயம் தெரிஞ்ச ஆளு முத்துசாமிதான் அவரைக் கூப்பிடு.

சசி: அவரு கட்சியவிட்டு போய்ட்டாருக்கா.

ஜெ: அப்ப ரகுபதியை கூப்பிடு

சசி:அவரும் இல்லக்கா.

ஜெ: பழைய கல்வி அமைச்சர் பொன்னுசாமி இருந்தாரே அவரும் விஷயமானவர்தான் அவரைக் கூப்பிடு கேப்போம்
சசி: அவரும் இப்ப நம்மகிட்ட இல்லக்கா.

ஜெ: இவனுங்கள்லாம் துரோகிங்க. எப்பவும் என் மேல விசுவாசமா இருக்குறது செல்வகணபதிதான்.அவரும் டில்லில படிச்சவரு.கண்டிப்பா அவருக்குத் தெரிஞ்சுருக்கும்.அவரைக் கூப்பிடு.

சசி:அவரும் போய்ட்டாருக்கா.
(இனி யாரைக் கேப்பது என்று நொந்துபோய் ஜெ விரக்த்தியாய் அமர்ந்திருக்கின்றார்.அப்போது பவ்யமாக செங்கோட்டையன் வருகின்றார்)

செங்ஸ்; அம்மா, என்னம்மா கவலையா அமர்ந்திருக்கீங்க.

ஜெ : இண்டெர்நெட்ல பிளாக்குன்னு ஏதோ இருக்காம்.அதைப் பத்தி தெரிஞ்சுக்கலாம்னா நம்ம கட்சில யாருமே இல்ல.அதான் கவலையா உக்காந்துருக்கேன்.

செங்ஸ் : அம்மா எனக்கு ஒரு யோசனை. பேசாம நீங்க படிச்ச சர்ச்பார்க் பிரின்சிபால்கிட்ட போன் போட்டு கேட்டுருங்க.இப்பதைக்கு அதைத் தவிர வேறு வழியில்லை.
(ஜெ முகம் மலர்ந்து சர்ச்பார்க் பிரின்சிக்கு போன் அடிக்கிறார்)

பிரின்சி : ஹலோ, ஜெ மேடமா?? ஓ பிளாக் பத்தி தெரியணுமா?? ஒகே நான் சொல்ற அட்ரஸ்சைக் குறிச்சுக்கங்க.அங்க பதிவர் பட்டறை நடக்குது.பிரபல பதிவர்களெல்லாம் கிளாஸ் எடுப்பாங்க.அங்க புதுகைதென்றல்னு ஒருத்தங்க, ஹைதராபாத்காரங்க, உங்களை மாதிரியே ஹைதராபாத்ல திராட்ச்சை தோட்டமெல்லாம் வச்சிருக்காங்க, உங்களை மாதிரியே தைரியசாலி.அவர் கிளாஸ் அட்டெண் செய்ங்க.உங்களுக்கு வேவ்லென்த் செட்டாகும் ஓ.கே.

(மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஜெ வகுப்புக்கு கிளம்புகின்றார். 100 கார்கள் பின் தொடர ஜெ இருக்கும் ஹெலிக்காப்ட்டர் மேலே செல்கின்றது)

------------------------------

(தாயகம் அலுவலகத்தில் இருக்கிறார் கோபால்சாமி.அடுத்த நாள் மீட்டிங் இருப்பதாக நினைத்துக்கொண்டு பேசி ஒத்திகை பார்த்துக்கொண்டு இருக்கின்றார்.)

வை.கோ : தியாக நெருப்பில் பூத்ததுதான் இந்த இயக்கம்.தீக்குளித்து மாண்ட எம் தோழர்களின் சுடுகாட்டு மண்மீது சத்தியம் செய்து துவங்கிய இயக்கம் இந்த இயக்கம்
(அப்போது நாஞ்சில் சம்பத் நுழைகின்றார்)

நாஞ்சில் சம்பத் (மனதுக்குள்); சுடுகாட்டுல கட்சி ஆரமிச்சாரு.கட்சி பத்திரிக்கை பேரு சங்கொலின்னு வச்சாரு.கட்சியையும் இப்ப சாகடிச்சிட்டாரு.இவரு தலைவரா வந்ததுக்கு வெட்டியானா போயிருக்கலாம்.

வை.கோ: வா சம்பத்..வா.கேட்டாயா என் எழுச்சி உரையை??

நா.ச: (மனதுக்குள்..அதைக் கேட்டுதான நாசமாப்போனேன்) ; அண்ணே சூப்பர்ணே.

வை.கோ: நீதான் சூப்பர்ங்குற ஆனா இப்பல்லாம் மீட்ங்க்கு ஒரு பயலும் வர மாட்டேங்குறான்.சில நேரம் மைக்காரன மட்டும் பார்த்து பேச வேண்டி இருக்கு. ஒத்தையில நிக்கவும் பயமா இருக்கு.

நா.ச : அண்ணே இது டெக்னாலஜி காலம்ணே. இண்டர்நெட்ல பிளாக்னு ஒன்னு இருக்கு.அதுல எழுதுனீங்கன்னா சீக்கிரமே பிரபலமாகி ஆட்சியைப் பிடிச்சிடலாம்.
(அப்ப இதுவரைக்கும் நம்ம பிரபலம் இல்லையான்னு டரியல் ஆகும் வைகோ வலைப்பூ துவங்க முடிவு செய்கின்றார்.)
வைகோ : சம்பத் அந்த பிளாக் எப்படி ஆரமிக்கிறது சம்பத்??
நா.ச: அண்ணே அதெல்லாம் நான் விசாரிச்சுட்டேன்ணே.எப்படி பிளாக் ஆரமிக்கிறதுன்னு சொல்லிக் குடுக்க பதிவர் பட்டறை ஒன்னு நடக்குதாம்.அங்க ”துக்ளக்” மகேஷ்னு ஒருத்தர் கிளாஸ் எடுக்கப் போறாராம். அவரு கிளாஸ்ல சேர்ந்துடுவேம்..

வைகோ: ஓ..ரொம்ப பெரிய ஆளோ! கூட்டம் அதிகமாக இருக்குமோ??

நா.சத்: உங்களை மாதிரியே ஆள் இல்லாத கடையில் டீ ஆத்தும் ஆளு, கூட்டம் இல்லை,கூட்டம் இல்லைன்னு அழுது புலம்பும் ஆளு.நமக்கு ரொம்பப் பொருத்தமா இருக்கும்.

(உடனே வகுப்பில் சேர நடைபயணம் துவங்குகிறார் கோபால்சாமி.)

----------------------------------------------------

தைலாபுர‌ம் தோட்ட‌த்தில் ஆழ்ந்த‌ சிந்த‌னையில் இருக்கிறார் ராம‌தாஸ். சுற்றிலும் அடிப்பொடிக‌ள்.
ராம‌தாஸ்: என்ன‌ செய்யுற‌துன்னு தெரிய‌லையே..

அன்பும‌ணி: அப்பா, ப்ளாக்..
(காடுவெட்டி குரு விருட்டென‌ எழுந்து வெளியே செல்கிறார்)

ராம‌தாஸ்: ஏம்பா குரு, ஏன் எந்திரிச்சி போற‌?

குரு: பின்ன‌ என்ன‌ங்க‌ய்யா, நான் க‌ருப்பா இருக்கேன்னு த‌ம்பி என்னை ப்ளாக்குன்னு சொல்லுது
அன்பும‌ணி: அட‌, நான் சொன்ன‌து க‌ருப்பு க‌ல‌ர் இல்லை, இப்ப‌தான் க‌ம்ப்யூட்ட‌ர்ல‌ ப்ளாக் அப்ப‌டின்ற‌ பேர்ல‌ எதோ வ‌ந்திருக்காமே அதைப்ப‌த்தி..
(குரு சமாதானமாகி வ‌ந்து அம‌ர்கிறார்)

ராமதாஸ்: அதுக்கென்ன‌ அன்பு?

ஜி.கே ம‌ணி: அதில்ல‌ங்க‌ய்யா.. நாம‌ளும் அதுல‌ ப்ளாக் ஆர‌ம்பிச்சி ந‌ம்ம‌ க‌ட்சியோட‌ கொள்கைகளைப் ப‌த்தி எழுத‌லாமேன்னு நாந்தான் த‌ம்பிகிட்ட‌ சொல்லிட்டு இருந்தேன்.

அன்பும‌ணி: அப்ப‌டி எழுதினா ராஜ்ய‌ச‌பா சீட்டு கிடைச்சிடுமாண்ணே?

ஜி.கே.ம‌ணி (ம‌ன‌துக்குள்): அந்த‌ நென‌ப்புல‌யே இரு (ச‌த்த‌மாக‌) இருக்கு த‌ம்பி.. அப்ப‌டியே ப்ளாக் ஆர‌ம்பிச்சி ந‌ம்ம‌ க‌ட்சிக்கார‌ங்க‌ எல்லாரையும் ஃபாலோய‌ர் ஆக்கி ஒரு மொக்கை ப‌திவை போட்டு அதுக்கு எல்லாரையும் பின்னூட்ட‌ம் போட‌ சொல்லி பிர‌ப‌ல‌ ப‌திவ‌ர் ஆகி அப்ப‌டியே அந்த‌ செல்வாக்கை வெச்சி சீட்டு வாங்கிட‌ வேண்டிய‌துதான் (ம‌ன‌துக்குள்) சொல்லி முடிக்கிற‌துக்குள்ள‌யே மூச்சு வாங்குதே....

ராமதாஸ் :காலந்தான் எவ்வளவு மாறிடுச்சு?? முன்னாடியெல்லாம் பென்சில்ல எழுதுவோம்.அப்புறம் பேனால எழுதுனோம்.இப்ப நெட்டுல எழுதுறாங்களாம்.
( அப்போது "காலம் எவ்வளவு மாறுனாலும் உங்க சாதி வெறி மட்டும் மாறவே மாட்டேங்குதே" என்ற குரல் கேட்டு சுற்றிமுற்றி பார்க்கிறார் மருத்துவர் அய்யா.பின்னர்தான் தெரிகிறது அது அவர் மனசாட்சி)

காடுவெட்டி குரு : அய்யா! ஒரு முக்கியமான விஷயம்.பிளாக் எழுதுறதுல வன்னியர் எத்தனை சதவீதம்னு கணக்கெடுக்கனும்ங்கய்யா.

ராம்தாஸ் : அப்படியெல்லாம் பகிரங்கமா சொல்லக்கூடாது.அதுல எத்தனை சதவிகிதம் மிகவும் பிற்பட்டோர்னு சொல்லணும் புரியுதா??

காடுவெட்டிகுரு : அய்யான்னா அய்யாதான்!

ராம்தாஸ்: அதெல்லாம் இருக்கட்டும் இந்த பிளாக்கைப் பத்தி கத்துக்கணுமே...எவ்வளவு நாளைக்குதான் பேப்பர்ல அறிக்கைவிட்டு மரத்தை வெட்டுறது?? இனிமே இணையத்துல எழுதி ஆப்டிகல் ஃபைபர் கேபிள்லாம் புடுங்கணும்.உலகமே அதிரணும்.
("ங்கொய்யால இதுக்குதான் டெக்னாலஜி கத்துகவும் ஆசைப்படுறியா நீயி" என்ற குரல் கேட்டு சுற்றிமுற்றி பார்க்கிறார் மருத்துவர் அய்யா, வழக்கம்போல் மனசாட்சி)

அன்பும‌ணி: அப்ப‌ உட‌னே ஆர‌ம்பிச்சிட‌லாம். ஆனா அந்த‌ ப்ளாக் என்ன‌ க‌ல‌ர்ல‌ வெக்குற‌து, என்ன‌ மேட்ட‌ர் எழுதுற‌து, எப்ப‌டி எழுதுற‌து ஒண்ணுமே புரிய‌லையே

ராம‌தாஸ்: சைடுவாக்குல‌ ரெண்டு ஆர‌ம்பிச்சி வையி, ஒண்ணு ம‌ஞ்ச‌ க‌ல‌ர்ல‌ இருக்க‌ட்டும், இன்னொண்ணு ப‌ச்சை க‌ல‌ர்ல‌ இருக்க‌ட்டும்.

ஜி,கே.ம‌ணி: அய்யா, நடக்கப்போற பதிவர் பட்டறையில இந்த‌ ப்ளாக் ச‌ம்ப‌ந்த‌மா ஆதின்னு ஒருத்த‌ரு க்ளாஸ் எடுக்குறாராம். விசாரிச்சேன், அவ‌ரும் ந‌ம்ம‌ள‌ மாதிரிதானாம். முத‌ல்ல‌ தாமிரான்ற‌ பேர்ல‌ எழுதிட்டு இருந்தாராம், அப்புற‌மா ஆதின்னு பேர் மாத்திகிட்டாராம். அப்புற‌ம் எதோ ட்விட்ட‌ராம்ல‌, அதுல‌ ம‌றுப‌டியும் தாமிரான்னே பேர் வெச்சிகிட்டாராம். இவ‌ரை விட‌ யாருங்க‌ய்யா ந‌ம‌க்கு பொருத்த‌மான‌ ஆளு..

காடுவெட்டி: அய்யா.. நீங்க‌ ம்ன்னு சொல்லுங்க‌, அந்த‌ ப‌ய‌லை க‌ட்டி கொண்டாந்துட‌றேன்

ராம‌தாஸ்: இவ‌ன் ஒருத்த‌ன், எப்ப‌ பாத்தாலும் க‌ட்டுறேன் வெட்டுறேன்ட்டு..கொஞ்ச நேரம் கம்முனு இரு.

கா.கு : சின்ன அய்யா அந்த அடிக்கடி பேர் மாத்துற அந்த பய நம்ம சாதிக்கார பயலா??

அன்புமணி : விசாரிச்சவரைக்கும் அப்படி தெரியலை.

மருத்துவர்: ரொம்ப நல்லது.அப்ப நமக்கு நல்லா சொல்லித் தருவான்.ஏன்னா எந்தக் காலத்துல நம்ம ஆளுங்க நம்மளை முழுசா ஆதரிச்சாங்க. நம்மதான் அப்படி சொல்லி உதார்விட்டுக்கிட்டு இருக்கோம். சரி வாங்க எல்லாருமே பதிவர் பட்டறைக்கு கிளம்புவோம்.

-----------------------------------------------------

ஆண்டாள் அழகர் மண்டபம். மைத்துனர் சுதீஷ்,மனைவி பிரேமலதாவோடு அமர்ந்திருக்கின்றார் விசயகாந்த்)

பிரேமலதா : ஏங்க இன்னைக்கி தேதிக்கு யூத் அதிகமா இருக்குற கட்சி நம்ம கட்சிதான்

விஜயகாந்த் ; அய்யய்யோ...சத்தியமா நான் அதுக்கு ஒன்னும் பண்ணலை.

சுதீஷ் ; ஏ மச்சான் பதறுறீங்க?? கொஞ்சம் அக்காவை பேச விடுங்க.

பிரேமலதா ; உங்களுக்குத் தெரியாமலேயே, உங்களைப் பத்தி தெரியாமலேயே வந்துட்டாங்கன்னே வச்சுக்குவோம். வந்தவங்களைத் தக்க வைக்கணும்ல??

விஜயகாந்த்: அதுக்கு நான் என்ன செய்யணுங்குற??

பிரேமலதா: நீங்களும் கம்ப்யூட்டர் கத்துக்கிட்டு டெக்னாலஜி சேவி ஆகணும்.

விஜயகாந்த் : என்னது கம்ப்யூட்டரா??அது எனக்கு இங்லீஷ்ல பிடிக்காத ஒரே வார்த்தை.ஏன்னா அதெல்லாம் படத்துல தீவிரவாதிங்க யூஸ் பண்றது.

பிரேமலதா : நீங்க என்ன செய்வீங்களோ எனக்குத் தெரியாது.கட்சியை இனி காப்பாத்தணும்னா நீங்க டெக்னாலஜி கத்துகிட்டாதான் முடியும்.இனிமே பேப்பர்ல அறிக்கைவிட்டு பிரயோஜனம் இல்லை.பிளாக்ல எழுதுங்க.

(ஆழ்ந்த யோசனைக்குப் பிறகு வழக்கம்போல மனைவியின் முடிவு சரியாகத்தான் இருக்கும் என்ற முடிவிற்கு வருகின்றார் கேப்டன்)

விஜயகாந்த்: சரி,கத்துக்குறேன்.எங்க போய் கத்துக்கணும்??

சுதீஷ் : மச்சான், பிளாக் ஆரமிச்சு எழுதக் கத்துக்குடுக்க பதிவர் பட்டறைன்னு ஒன்னு நடக்குது.அங்க வால்பையன்னு ஒருத்தர் கிளாஸ் எடுக்க போறார்.அவர்கிட்ட சேர்ந்திடுவோம்.ஏன்னா நீங்க கிளாசுக்கு கிளாஸோட போவீங்க.அவரும் கிளாசுக்கு கிளாஸோடதான் வருவாரு.ரொம்ப பொருத்தமா இருக்கும்.

யேய்.. எடு வேனை ஆங்.. என்று சவுண்டு விட்டபடி வகுப்புக்கு கிளம்புகின்றார் கேப்டன்)

-----------------------------------------------------

(அரசியல் தலைவர்கள் அனைவரும் பட்டறை நடக்கும் இடத்தில் ஆஜர்.அப்போது பட்டறை ஒருங்கிணைப்பாளர் பாலபாரதி மைக்கோடு வருகின்றார்.)

பாலபாரதி ; ஒரு முக்கியமான அறிவிப்பு.வகுப்பெடுக்க வர வேண்டிய குசும்பன்,புதுகைதென்றல்,துக்ளக் மகேஷ் இவங்கள்லாம் விமானத்தை தவற விட்டுட்டதால உரிய நேரத்தில் இங்கே வர இயலவில்லை.அதேபோல இந்த வகுப்பெடுக்க கடைசி நேரத்தில் ஆதிக்கு அவர் தங்கமணி போகக்கூடாதுன்னு அனுமதி மறுத்ததால் அவரும் வர இயலவில்லை.வால்பையன் ஈரோட்டில் கிளம்பும்போதே சரக்கடித்து மட்டையாகிவிட்டதால் அவரும் வரவில்லை. ஆகவே மாற்று ஏற்பாடாக நமது பிரபல பதிவர் அண்ணன் உண்மைத் தமிழன் அவர்களை வகுப்பெடுக்கச் சொல்லி இருக்கின்றோம்.

(”என்னது உண்மைத்தமிழன் வகுப்பெடுக்கிறாரா?!?!?” என்று அலறியபடி வீல் சேரைவிட்டு எழுந்து ஓடத் துவங்குகின்றார் கலைஞர்.அவரைத் தொடந்து அனைவரும் ஆளுக்கொரு திசையில் தலை தெறித்து ஓடத் துவங்குகின்றனர்.விஜயகாந்த் மட்டும் ஓடாமல் தைரியமாக உண்மைத் தமிழன் அருகில் வருகின்றார்.)

உண்மைத்தமிழன் : நீந்தாய்யா மனுஷன்.நான் கிளாஸ் எடுக்குறேன்னவுடனே எல்லாப் பயலும் ஓடிப்போய்ட்டான்.தைரியமா நீங்க மட்டும் இருந்தீங்க பாருங்க..கேப்டன்ங்குற பட்டத்துக்கு உண்மையிலேயே நீங்க பொருத்தமான ஆளுய்யா. சரி வாங்க வகுப்பெடுக்குறேன்.

கேப்டன்: தம்பி உண்மைத்தமிழன்,அதுக்கு முன்னாடி நான் சொல்ற ஒன்னைக் கேளு.

உ.த : ஏங்க நீங்களே இன்னைக்கிதான் புதுசா கத்துக்க வந்துருக்கீங்க! என்ன சொல்லப்போறீங்க??

கேப்டன் : ய்யேய்ய்...புதுசா இருந்தா என்ன? நான் பாக்கிஸ்தான் தீவிரவாதிக்கே தமிழ்ல்ல அட்வைஸ் பண்ணுனவன் தெரியுமா உனக்கு?? முதல்ல தமிழ்ல எத்தனை வலைப்பூ இருக்குன்னு தெரியுமா உனக்கு??

உ.த :(மிரண்டு போய்) சொல்லுங்க கேப்டன்

கேப்டன் ; தமிழ்ல இருக்குற மொத்த வலைப்பூ எண்ணிக்கை பத்தாயிரத்தி முன்னூத்தி இருவத்தி நாலு.அதுல தமிழ் மணத்துல இணைச்சது ஐயாயிரத்தி ஏழுநூத்தி பன்னென்டு. இதுல தொடர்ந்து எழுதுறவங்க மூவாயிரத்தி முன்னுத்தி நாப்பத்தி ஏழு....

(கேப்டன் தொடர்ந்து புள்ளிவிவரங்களை அடுக்க உண்மைத்தமிழனே ஓடத் துவங்குகின்றார்)

தாத்தாவின் அப்பா பேர் தெரியுமா??

2010-07-27T18:46:00.003+05:30

இதைப் படிக்கும் முன்பு சாம்ராஜ் எழுதிய இந்த அருமையான இடுகையைப் படித்துவிட்டு வாருங்கள்.

நண்பர் சாம்ராஜின் அந்த இடுகை சொல்லும் சேதிகள் எத்தனை எத்தனை..

நல்லவேளையாக எனக்கு என்னுடைய குடும்பப் பாரம்பரியம் கிட்டத்தட்ட எட்டு தலைமுறைகளாகத் தெரிந்திருக்கின்றது.அதாவது என் மகள் துவங்கி அதற்கு முன்னாள் உள்ள ஏழு தலைமுறை மூத்தோர்கள்.

என் மகள்களின் தந்தையான அப்துல்லாவாகிய நான்,என் தந்தையார் இஸ்மாயில், அவர் தந்தையார் காதர் பாட்சா, அவரது தந்தையார் முகமது இப்ராஹிம்,அவரது தந்தையார் நத்தர் சாஹிப்,அவரது தந்தையார் சையது அப்துல்காதர்,அவரது தந்தையார் கருப்பையா ராவுத்தர்.இதில் இந்த கருப்பையா ராவுத்தர் பிறப்பால் கருப்பையாத் தேவராக இருந்தவர்.ஒரு விவசாயியாக அமைதியான எளிமையான ஒரு வாழ்க்கை முறையை வாழ்ந்து வந்தவர். குற்றப் பரம்பரைச் சட்டம் வந்தபோது அதில் பாதிக்கப்பட்ட இவர் அதில் இருந்து மீள்வதற்காக இஸ்லாமியராக மதம் மாறியிருக்கின்றார்.இவர் மட்டுமல்ல புதுக்கோட்டை,சிவகங்கை,இராமநாடு,விருதுநகர்,மதுரை,தேனி,திண்டுக்கல் மாவட்டங்களில் இன்று உள்ள இஸ்லாமியர்களில் பலரும் இதே காரணத்திற்காக அன்று மதம் மாறியவர்களே.

மதம் மாறிய கிருஸ்துவர்கள் இன்னமும் மோசஸ் பிள்ளை, செபஸ்டியன் நாடார்,மைக்கேல் உடையார் என்று சாதிய அடையாளங்களைத் விடாமல் தொடரும் நிலையில்,மதம் மாறிய இஸ்லாமியர்கள் முற்றிலும் தங்கள் ஜாதி அடையாளங்களைத் துறந்துவிட்டனர்.கடற்கரை ஓரப் பகுதிகளில் உள்ள இஸ்லாமியர்கள் மீனவ(செம்படுவ) சமுதாயத்தில் இருந்து இஸ்லாம் வந்தவர்கள்.தஞ்சை மாவட்ட இஸ்லாமியர்களில் பெரும் பகுதியினர் பிராமணர்களாய் இருந்து மாறியவர்கள். வடக்கு மாவட்ட இஸ்லாமியர்களில் பெரும் பகுதியினர் தலித் சமுதாயத்தில் இருந்து வந்தவர்கள். இருப்பினும் அனைவரிடத்திலும் பெண் குடுத்தல் எடுத்தல் உண்டு.சரி இதை விடுவோம். மீண்டும் என் பரம்பரை அடையாளத்துக்கு வருகின்றேன்.

அந்த கருப்பையா ராவுத்தரின் உடன்பிறந்தவர்கள் பற்றி ஒன்றும் தெரியவில்லை.அதேபோல சையது அப்துல்காதர் மற்றும் அவரது மகன் நத்தர் சாஹிபின் உடன் பிறந்தவர்கள் பற்றி எந்தத் தகவலும் இல்லை.

முகமது இப்ராஹிமின் உடன் பிறந்தோர் காதர்மீரா ராவுத்தர் மற்றும் அப்துல் ரஹ்மான் ராவுத்தர்( இதில் காதர்மீரா ராவுத்தர் புதுக்கோட்டை சமஸ்தானத்தில் எம்.எல்.சி யாக பதவி வகித்தவர்.இவர் மறைவிற்குப்பின் அவரது நேரடி வாரிசுகள் மைனர்களாக இருந்ததால் அந்தப் பதவி வாரிசு பதவியாக என் தந்தையின் தந்தை காதர் பாட்சா ராவுத்தருக்கு வந்தது.அவர் மறைவிற்குப்பின் என் அப்பா மைனராக இருந்ததால் அப்பாவின் சித்தப்பா முகமது பாவாவிற்கு சென்றது. இவர் பதவியில் இருந்தது 2 ஆண்டுகள் மட்டுமே.காரணம் அப்போது தனி நாடான புதுக்கோட்டை இந்தியாவுடன் இணைந்து இந்தியன் யூனியனில் அங்கமாகிவிட்டது) மற்றும் அப்துல் ரஹ்மான் ராவுத்தர்.பெண் வாரிசுகள் மூன்று பிறந்து சிறு வயதிலேயே இறந்துவிட்டன.

இப்போது அண்ணன் தம்பிகளான முகமது இப்றாஹிம் ராவுத்தர்,காதர்மீரா ராவுத்தர் மற்றும் அப்துல்ரகுமான் ராவுத்தர் ஆகிய இந்த மூன்று பேரின் வழித்தோன்றல்களான நாங்கள் 216 பேரும் (இதில் சமீபத்திய வரவு அபுதாபில் உள்ள என் சித்தப்பா மகனுக்கு 2 மாதம் முன்பு பிறந்த பெண் குழந்தை.சமீபத்திய மறைவு என் அப்பாவின் சித்தப்பாவும் 1940 களில் சென்னை மாகாண ரஞ்சி கிரிக்கெட் அணி வீரருமான தாத்தா நத்தர் சாஹிப் ) இன்று வரை ஒருவொருக்கொருவர் ஒருவர் நல்ல தொடர்பில் உள்ளோம். ஏதேனும் விஷேசங்கள் என்றால் வெளிநாட்டில் இருப்பவர்கள் தவிர மற்ற அனைவரும் ஒன்றுகூடி விடுவோம்.

எனக்கு இரண்டு பெண் பிள்ளைகள்.இது மட்டும் போதும் என்று நிறுத்திவிட்டேன். இதில் என் அம்மாவிற்கு மிகவும் வருத்தம்.காரணம் பரம்பரையின் பெயர் சொல்ல எனக்கு ஆண் வாரிசு இல்லாமல் போய்விட்டதாம்.வாழ்க்கையில் சாதித்த காலம்போய் வாழ்வதே சாதனையாகிவிட்ட இன்றைய நாளில் வாரிசு என்பது ஆணா?பெண்ணா? என்ற வாதத்தில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை.

சரி நமது மூதாதையர்கள் மற்றும் ஒன்றாம்,இரண்டாம்,மூன்றாம் தலைமுறைப் பங்காளிகளை,பெண் குடுத்த வகையில் வரும் சொந்தங்களைத் தெரிந்து வைப்பதால் என்ன பயன் என்ற கேள்வி எழலாம். பரம்பரையாக இத்தனை பேர்களை நினைவில் வைத்துக்கொள்ள நாங்கள் ஒன்றும் சோழ வம்சம் அல்ல.கருப்பையா ராவுத்தர் காலம் துவங்கி இன்று வரை ஒரு சாதாரண குடும்பம்தான். ஆனால் இத்தனை ஆண்டு வரலாறு எனக்குச் சொந்தம் எனும்போது எந்தத் தவறுகளும் என்னால் எளிதில் செய்ய முடிவதில்லை. காரணம் என்னை எனது தலைமுறை தவறுகளால் நினைவுகூர்ந்துவிடக்கூடாது என்ற எண்ணம். நமது வேர்களைத் தெரிந்து வைத்துக்கொள்வதில் இது ஒரு பெரும் பயன்.

வரலாறு என்பது ஆட்சியாளர்கள் படைப்பது மாத்திரம் அல்ல... அது சாமானியனின் சரித்திரமாகவும் இருக்கட்டும்.

டிஸ்கி : என் பெயரும், என் மூதாதையர் பெயரும் என் தலைமுறைக்கு செல்ல வேண்டுமென்பதே என் எண்ணம். அதற்காக ஒரு குடும்ப ஆவணப் புத்தகம் தயாரிக்கும் முயற்சியில் உள்ளேன். இதை தற்போது கெனி (Geni) எனும் தளம் அருமையாக செய்து வருகிறது. அதன் மூலம் கொஞ்சம் நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் உறவுகளை அறிவதோடு குடும்ப உறுப்பினர்களைப் பதிந்து வைக்கலாமே.

தினத்தந்தியும் தலையங்கமும்

2010-06-11T17:33:00.001+05:30

நாளிதழ்களுடனான எனது நினைவு தினத்தந்தியுடனேதான் துவங்குகின்றது.காலையில் வீட்டிற்கு வரும் தினத்தந்திக்கான எனது காத்திருப்பு 28 வருடங்களாக இன்றும் தொடருகின்றது. கன்னித்தீவு ஏற்படுத்திய ஆர்வம்தான் இந்த நொடிவரை எனது வாசிப்பிற்கும்,கற்பனைக்குமான வித்தாக இருக்கிறது. வட இந்திய நடிகைகள் மட்டுமல்ல வடக்குபட்டி கோயிந்தசாமிக்குக்கூட தமிழை அறிமுகம் செய்வது இன்றும் தினத்தந்திதான்.

தமிழகத்தின் ஏதோ ஒரு கடைக்கோடி கிராமத்து டீக்கடை மனிதனுக்கு எளிய முறையில் மொழி,அரசியல் மற்றும் உலக நடப்புகள் ஆகியவற்றை அறிமுகம் செய்யும் பணியோடு அவன் பஜ்ஜியில் இருக்கும் எண்ணெயை உறுஞ்சி ஆரோக்யம் காக்கும் அரும்பணியும் தினத்தந்தியே செய்கின்றது.

உலகில் எந்த ஒரு சிக்கலான விஷயமும் மொழி ஆளுமை கைகூடும்பட்சத்தில் சொல்வதற்கும்,புரிதலை ஏற்படுத்துவதற்கும் மிகவும் எளிதாகிவிடும்.அரை நூற்றாண்டு கடந்து இன்னமும் அதன் ஆசிரியர் குழுவினருக்கு அதில் வரட்சியே இல்லை என்பது பெரும் ஆச்சர்யம்.சக மனிதன் ஒருவன் திண்ணையில் அமர்ந்து தூணில் சாய்ந்து வெத்தலை,பாக்கு போட்டுக்கொண்டு நம்மோடு அரட்டை அடிக்கும் தொணி தினத்தந்தி நமக்குள் ஏற்படுத்தும் ஒரு சுகானுபவம்.

சமீப நாட்களாக தினத்தந்தியில் தலையங்கமும் வரத் துவங்கி இருக்கின்றது.செய்திகளை மட்டும் மக்கள்முன் வைத்துவிட்டு தன் கருத்துக்களை வெளியில் சொல்லாமல் இருந்துவந்த தினத்தந்தியின் பாணி இதன் மூலம் சற்றே மாறுகின்றது.

நேற்றைய தலையங்கத்தில் “ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரத்தை முற்றிலும் நிர்ணயிப்பது பங்கு சந்தையே என்ற செய்தி இருந்தது.ஆனால் அது முற்றிலும் தவறான கருத்து.பங்கு சந்தை என்பது வணிக நிறுவனங்களின் பங்குகளை பிறர் வாங்கவும்,விற்கவும் ஏற்படுத்தப்பட்ட ஒரு அமைப்பு. எப்படி நம்மூர் உழவர் சந்தை மட்டுமே நம் ஊரின் பண,வரவு செலவை நிர்ணயிப்பதில்லையோ அதுபோல பங்குச்சந்தை மட்டுமே ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரத்தை முற்றிலும் நிர்ணயிக்க முடியாது.

ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரத்தை விவசாயம்,தொழிற்சாலைகளின் உற்பத்தி,ஏற்றுமதி,இறக்குமதி வணிகம்,இயற்கை வளங்கள்,உட்கட்டமைப்பு,தங்கம் மற்றும் அன்னியச் செலாவணி கையிருப்பு,மக்கள்தொகை,சுகாதாரம்,கல்வி என்று எத்தனையோ காரணிகள் சேர்ந்துதான் நிர்ணயிக்கின்றன. நான் பொருளாதாரம் படித்தவன்.ஆனால் தினத்தந்தி போல எளிமையாக விளக்கத் தெரியாதவன்.இதற்கு மேலும் சொல்லிகொண்டு இருந்தால் போர் அடிக்கும்.போதும் நிறுத்திக்குவோம்.

தினத்தந்தி தலையங்கம் எழுதுவதை அதன் கால்நூற்றாண்டு வாசகனாய் பெரிதும் வரவேற்கின்றேன்.ஆனால் ஒரு செய்தியை அல்லது விஷயத்தைத் தலையங்கத்தில் தன் கருத்தாய் முன் வைக்கும்போது அதன் உண்மைநிலை சிறிதும் மாறாமல் இருப்பதை அந்தந்தத் துறை நிபுணர்களைக் கொண்டு பலமுறை உறுதிப்படுத்தி வெளியிட்டு விற்பனையில் இன்னும் பல நூற்றாண்டுகள் சரித்திரம் படைக்க தந்தியை வாழ்த்துகின்றேன்.

டிஸ்கி : நீண்ட நாட்களாக பதிவர் நாண்பர்கள் ஜெய்ஹிந்துபுரம்,சகோதரி நாஸியா,கேபிள் சங்கர்,முரளி கண்ணன்,தாமிரா மற்றும் சிலர் பொருளாதாரம் தொடர்பான பாடங்களை எளிய முறையில் தொடர்ந்து எழுதக் கேட்டனர். விரைவில் செய்கின்றேன்.

தம்பியின் டைரிக் குறிப்புகள் (08/06/2010)

2010-06-08T16:20:00.001+05:30

கலைஞர் பரணி

என் பெயருக்குப் பின்னாலே

பெருமையாப் பல பட்டம்!

அதைநான் பெற்றிடவே

நீ தந்தாய்

இட ஒதுக்கீடு சட்டம்.

ஊரென்ன சொன்னாலும்

கவலையில்லை.

உந்தன் புகழ்பாடித்

திரிவதே என் முழுவேலை.

அகவை 87 கண்ட

தலைவர் கலைஞர்

வாழிய!வாழிய!வாழியவே!

******************************************************

சுமார் கால் நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னர் போபால் விஷவாயு வழக்கில் தீர்ப்பு வந்து இருகின்றது. குற்றவாளிகளாகக் கருதப்படுபவர்களுக்கு(!) இரண்டாண்டு தண்டனை விதிக்கப்பட்டுள்ளது.யூனியன் கார்பைடு கம்பெனிஇன்றுவரை எந்த நஷ்டஈடும் வழங்கவில்லை.பாதிக்கப்பட்டவர்கள் நீதிமன்ற வாசலில் இந்த அநீதியைக் கண்டித்து போராடியதைத் தொலைக்காட்சியில் காண நேரிட்டது. இத்தனை ஆண்டுகள் கழிந்தும் அவர்களின் போராட்டத்தின் வீரியம் குறையவேயில்லை....

விஷவாயுவின் அழிவைப்போல.அவர்களுக்கு நஷ்டஈடு தொகையும் பெரிதாக ஒன்றும் கிடைக்கப்போவதில்லை....... தண்டனையைப்போல.

*******************************************************

எங்கள் ஊரில் இருந்து சென்னையில் தன் பிள்ளைகளைப் படிக்க வைக்க நினைக்கும் பல பெற்றோர்களின் கனவு பெரும்பாலும் நிகர்நிலைப் பல்கலைக் கழகங்களாய்த்தான் இருக்கின்றது. நான் சத்தியபாமாவில் படித்தபோது அது நிகர்நிலைப் பல்கலைக் கழகம் இல்லை. எனவே எனது எம்.பி.ஏ. சான்றிதழ் சென்னை பல்கலைக் கழகத்தால் அளிக்கப்பட்டது. பின்னர் வெளிநாட்டில் நான் வேலை செய்த நிறுவனத்தில் இருந்தவர்களுக்கு எனக்குப் பட்டம் குடுத்த சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் தெரிந்து இருந்தது.ஆனால் அதே நேரத்தில் என்னோடு பணியில் இருந்த நிகர்நிலைப் பல்கலைவாசி ஒருவரின் கல்லூரி பற்றி அங்கு இருந்த வெளிநாட்டவர் யாருக்கும் எதுவும் தெரியவில்லை. நிச்சயமாக அண்ணா பல்கலைக் கழகம் உலகம் முழுவதும் அறிந்தது. நிகர்நிலைப் பல்கலைக் கழகங்களில் சேர்ப்பது தவிர்த்து அண்ணா பல்கலைக் கழகத்தின்கீழ் வரும் கல்லூரிகளில் சேர்ப்பது உத்தமம் என்பது என் எண்ணம்.

********************************************************

வருகின்ற 30 ஆம் தேதி அன்று அமெரிக்கா வருகின்றேன். 1 மற்றும் 2 ஆம் தேதிகளில் நியூயார்க் நகரிலும், 3,4, மற்றும் 5 அன்று கெனக்ட்டிகட் பெட்னா விழாவிலும், 7,8 மற்றும் 9 அன்று சான்பிரான்சிஸ்கோவிலும் இருப்பேன். அங்குள்ள பதிவர் நண்பர்களைப் பார்க்கவும்,பேசவும் முடிந்தால் மகிழ்வேன்.அலுவலகப் பணியாக வரும் என்னை பெட்னா விழாவிற்கு அழைத்த அண்ணன் பதிவர் பழமைபேசி அவர்களுக்கு என் நன்றி. கொடுமையான விஷயம் கவிஞர்.தாமரை தலைமையில் நடைபெறும் கவியரங்கில் நானும் பங்கேற்பாளர்.

*******************************************************

சமீபத்தில் ரசித்த கவிதை

"இறந்த பின்பும்

ஒரே குழியில் புதைபடவேண்டும்''

என்றெல்லாம்

பேசிக்கொண்டவர்கள் நாம்.

காலம்

கற்றுத் தந்திருக்கிறது பார்த்தாயா....?

பார்த்தும்... எது குறித்தும்

பேசாமல் பிரிவதற்கு.

--- இளம்பிறையின் கவிதைத் தொகுப்பில் இருந்து.

*******************************************************

அறிஞரின் தத்துவம் :

கண்ணா, அடுத்தவங்க நம்மளை என்ன சொல்றாங்கன்னு கவனிக்கிற அதே நேரத்துல நம்ம சொல்றதையும் மத்தவங்க கவனிக்கிறாங்கங்குற எண்ணம் எப்போதும் வேணும்.

கொஞ்சம் கண்டுக்கங்க காவல்துறை கமிஷனர் அய்யா

2010-05-15T13:37:00.002+05:30

90 களின் ஆரம்பம், நான் சென்னைக்குப் படிக்க வந்த புதிது.எல்லாமே என் கண்களுக்கு அதிசயமாகத் தெரியும்.சிக்னல் உட்பட. தியாகராய நகரிலுள்ள பர்கிட் ரோடு சிக்னல்தான் கிராமப்புறத்தில் இருந்து வந்த நான் முதன்முதலில் பார்த்த சிக்னல்.பேருந்து நிலையத்திற்கு எதிரில் உள்ள சஃபா காபி செண்டரில் காபி வாங்கிக் குடித்தபடி சிக்னலில் நின்று போகும் வாகனக் கடல்களை வேடிக்கைப் பார்த்துக்கொண்டு நிற்பது எனது அன்றைய பிரதான பொழுதுபோக்கு.அப்போதெல்லாம் பைக்,கார்களோடு சைக்கிள்களும் சிக்னலுக்கு நின்றுதான் செல்லும்.சிக்னலை மீறும் சைக்கிள் ஓட்டிகளை போலீஸார் நிறுத்தி காற்றைப் பிடிங்கி அனுப்புவதை பலமுறை கண்டிருக்கின்றேன்.பின்னர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வந்த வழக்கம் குறைந்து போய் இன்று முற்றிலும் இல்லாமலேயே போய்விட்டது. ஆம் இன்றைக்கு சென்னையில் நீங்கள் சைக்கிளில் பயணிப்பவர்களாக இருந்தால் சிக்னல்களில் நின்று செல்லவேண்டிய அவசியம் இல்லை.சிகப்பு விளக்கு எரிந்தாலும் நீங்கள் பாட்டுக்கு ஜவடாலாக போய்க்கொண்டே இருக்கலாம்.காவலர் இருந்தாலும் கேள்வி கேட்க மாட்டார்.காரணம் நீங்கள் சட்டத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர்.உங்களுக்கு சல்யூட் அடித்து அனுப்ப வேண்டியது அவர் கடமை.

மனிதனுக்கு பர்சனல் எக்ஸ்பீரியன்ஸ் வந்தால்தான் ஆத்திரம் வரும் என்பதற்கு நான் ஒன்றும் விதிவிலக்கு அல்ல. நேற்று ராதாகிருஷ்ணன் சாலையில் கடற்கரை ரோடு நோக்கி சென்றுகொண்டு இருந்தேன்.டி.டி.கே சாலை சந்திப்பில் பச்சை விளக்கு எரிகின்றதே என்று நான் வாகனத்தை செலுத்தியபோது சட்டென்று குறுக்கே வலப்புறம் இருந்து வந்த சைக்கிள் ஓட்டியால் ஒரு நிமிடம் நிலைதடுமாறிப் போய்விட்டேன்.நான் திடீர் என நிறுத்தியதால் பின்னால் வந்த டூவீலர்காரர் என் வாகனம் மீதுமோதி கீழே விழுந்தார். எழுந்தவர் முதலில் திட்டியது என் அம்மாவை. பின் நிலமை புரிந்து அந்தத் திட்டை அந்த சைக்கிள் ஓட்டி மேல் செலுத்தினார். அதற்குள் அந்த சைக்கிள் ஓட்டி அவர் வீட்டுக்கே போய் சேர்ந்திருப்பார்.

இந்தக் கூத்தையெல்லாம் ஆரம்பத்தில் இருந்தே கவனித்த அங்கிருந்த காவலர் என் அருகில் வந்து நான் திடீர் என நிறுத்தியதால்தான் இந்த சிறு விபத்து நடந்ததாகவும் அதனால் என் மேல்தான் தவறு எனவும் அவருடைய மாமூல் வாழ்க்கைக்கு அடிப்போட்டார். என் சீற்றம் கண்டு பின் விலகிச் சென்றார்.இது எனக்கு மட்டும் நடந்த அனுபவம் அல்ல. தினம்தோறும் சென்னையில் பலருக்கும் நடக்கும் அனுபவம் இது.சிக்னலில் எதைப்பற்றியும் கவலையில்லாது குறுக்கே வரும் சைக்கிள் ஓட்டிகளால் தினமும் சென்னையில் சிறு விபத்துகள் நடப்பதை நானே பலமுறை கண்டிருக்கின்றேன்.இப்போது அனுபவமும் பட்டுவிட்டேன்.இவர்களது விதிமீறலால் நடக்கும் விபத்துகள் பெரும்பாலும் மிகச் சிறு சேதத்தை மட்டுமே (வாகன உரசல்கள் மற்றும் சிறு காயங்கள்) ஏற்படுத்துவதால் காவல்துறையின் ரெக்கார்ட்டுகளில் வருவதில்லை.அதனால்தானோ அல்லது பொருளாதார ரீதியாக இவர்களால் தங்களுக்கு ஆதாயம் இல்லை என்பதாலோ போக்குவரத்து காவல்துறை இவர்களை மட்டும் கண்டுகொள்வதேயில்லை.உடல் உறுப்புகளை இழப்பதும்,உயிரை இழப்பதும் நிகழ்ந்தால் மட்டும்தான் சட்டப்படி விபத்தா? கைகால்களில் ஏற்படும் சிராய்த்தல்கள், சிறு காயம் மற்றும் வாகனத்திற்கு சிறு சேதம் போன்றவை நிகழ்ந்தால் அது விபத்துக் கணக்கில்லையா??

சென்னை நகர காவல்துறை கமிஷனர்(போக்குவரத்து) அய்யா அவர்களுக்கு ஒரே ஒரு கேள்வி. அய்யா, சைக்கிள் ஓட்டிகள் சட்டத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர்களா?? உங்கள் பதில் ஆம் என்றால் குடிமக்களிடையே ஏன் பாகுபாடு பார்கின்றீர்கள்?? அப்படியே டூவீலர்,திரீவீலர் மற்றும் ஃபோர்வீலர் ஓட்டிகளையும் சட்டத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர்களாக்க வேண்டியதுதானே?!?!?!!

பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள்

2010-05-03T11:06:00.002+05:30

இன்று பிறந்தநாள் காணும் நிலா குட்டிக்கு சித்தப்பா,சித்தி,அர்ஷியாக்கா மற்றும் ஹிபா பாப்பாவின் இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள். நீ எல்லா வளமும் பெற்று உயர் வாழ்வு வாழ அல்லாவை வேண்டுகின்றோம்.

மத்த மாசத்துல பிறந்தா ஸ்கூல்ல எல்லாருக்கும் சாக்லேட் வாங்கித் தரணும்..வீண் செலவுன்னு பிளான் பண்ணி லீவு மாசத்துல உன்னைய பெத்துருக்கான்பாரு எங்க அண்ணன் நந்து கஞ்சப்பய :)

நாயும் பிழைக்காது இந்தப் பிழைப்பு

2010-03-20T14:52:00.005+05:30

சமீபத்தில் நான் என் நண்பருக்கு அனுப்பிய மெயிலையும் அதற்கு அவர் அனுப்பிய பதில் மெயிலையும் பொதுவில் வெளியிட விரும்புகின்றேன்.காரணம் இது பலருக்கும் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் வாய்ப்பு இருப்பதாக நான் கருதுவதால்தான். வாசகர் கடிதம் வெளியிட்டாத்தானே பிரச்சனை வரும்.இது என் நண்பரின் பதில் கடிதம்தான் :)

*******************************************************

அன்பின் அண்ணன் மதிக்கு,

தங்களின் நலமும்,அண்ணி மற்றும் முரளியின் நலமும் அறிய விளைகின்றேன். தற்போது முரளியின் உடல்நலம் எப்படி உள்ளது?? அவனை கடந்தமுறை பார்த்து வந்ததில் இருந்து மிகுந்த மன சங்கடமாகவே உள்ளது. என்னால் முடிந்தவரை எங்கெல்லாம் இதற்கு மருத்துவ வசதி வாய்ப்புகள் இருக்கின்றது என்பதை அறிய முயற்சிக்கின்றேன்.(நீங்கள் இதற்கு மருத்துவமே இல்லை என்று சொன்னாலும்கூட). பிறகென்ன விஷேசங்கள். ஃபோனில் அழைக்க நினைத்தாலும் அளவுகடந்த வேலை அதை மறக்கடித்து விடுகின்றது. மார்ச் மாதம் என்பது என் போன்ற கணக்கபிள்ளைகளுக்கு மிகுந்த பணிச்சுமை உள்ள கொடுமையான மாதம் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும்தானே!! சரி, அடுத்தமுறை நேரில் வரும்போது பார்ப்போம்.

அன்பின் மகிழ்வில்,

எம்.எம்.அப்துல்லா.

*********************

அன்பு அப்துல்லாக்கு,

நீயும்,தங்கையும், குழந்தைகள் அர்ஷியா,ஹிபா மற்றும் அனைவரின் நலம் அறிய ஆவல். இங்கு நான் நான்,அண்ணி,முரளி மற்றும் அனைவரும் நலம்.

வெறும் வார்த்தைக்குதான் நலம் என்று சொல்கிறேனே தவிர மற்றபடி முரளியின் உடல் நிலை பற்றியும் அதனால் எங்கள் இருவரின் மனநிலை பற்றியும் உனக்குத் தெரியும். உன்னையல்லாமல் என் நண்பர்கள் பலருக்கும் தெரியும். அதில் ஒரு நண்பர் (பெயர் வேண்டாம்.. ஒரு நண்பர் என்றே வைத்துக் கொள்வோம்.) முரளி மேல் ப்ரியம் அதிகம் உள்ளவர். அவனுடன் பேசும் போதும், அவனுடைய ஐக்யூ வைப் பார்த்தும் இவ்வளவு ப்ரிலியண்டா இருக்கானே, இவனுக்கா இப்படி என்று ரொம்ப அனுதாப படுவார்.

அவருக்கு ஒரு நண்பர். டாக்டர் என்றுச் சொல்லிகிட்டு இருந்தார். தஞ்சை மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தவர். மேலும் ஜோசியக்காரர் ஒருவரும் நண்பர். அவருடைய நண்பர் டாக்டரிடம் முரளியைப் பற்றிச் சொல்லி குணம் ஆக்க முடியுமா எனக் கேட்டு இருக்கின்றார். அவரும் இதெல்லாம் ஜுஜூபி மேட்டர். நான் குணப் படுத்திவிடுகின்றேன் என்றுச் சொல்லியிருக்கார்.

என் நண்பரும் என்னிடம், அண்ணே (என்னை அண்ணே என்றுதான் அழைப்பார்) இந்த மாதிரி ஒரு டாக்டர் இருக்கார். முரளி பற்றி அவரிடம் சொல்லியிருக்கேன். குணப்படுத்த இயலும் என்றுச் சொல்லுகின்றார் என என்னிடம் சொன்னார். அதன் பின் எனக்கும் அவருக்குமான உரையாடல்.

நான் : அப்படியா ரொம்ப சந்தோஷம். ஆனால் ஒரு விஷயம் ...

நண்பர் : சொல்லுங்கண்ணே.

நான் : அவர் வைத்தியம் பார்க்கட்டும். குணம் ஆனால்தான் பைசா கொடுப்பேன் அதுவரை ஒரு பைசா கொடுக்க மாட்டேன். இதற்கு முன் ஒருவர் இது மாதிரி சொல்லி 3 லட்சத்திற்கு மேல் செலவு.எந்தவிதமான பிரயோசனமும் இல்லை. பணம் கொடுப்பதைப் பற்றிக் கவலையில்லை. ஆனால் குணமடைந்தபின் தான் பணம் குடுப்பேன்.

நண்பர் : சரிங்கண்ணே. அவரிடம் நம்ப இரண்டு பேரும் பேசலாம்.ஆனால் அதற்கு முன்னாடி முரளி ஜாதகத்தை அவர் ஜோசியக்கார நண்பர் பெயர் சொல்லி அவரிடமும் கேட்கலாம். அவர் ரூ 300/- பீஸ் வாங்குவார். உங்களுக்கு இஷ்டமில்லை என்றால், அதை நான் கொடுக்கின்றேன். ஜாதகத்தை மட்டும் நீங்க எடுத்துவாங்க.

நான் : ரூ. 300 தானே பரவாயில்லை. கொடுக்கின்றேன். (அவர் என்ன சொல்லுகின்றார் எனப் பார்க்கலாம் என மனதற்குள் நினைத்துக் கொண்டேன்).

இரண்டு நாள் கழித்து அவர் ஜோசியக்கார நண்பரிடம் ஒரு அப்பாயிண்ட்மெண்ட் வாங்கி நாங்க இருவரும் பார்க்கப் போனோம். அவரும் முரளியின் ஜாதகத்தை இப்படி அப்படி புரட்டிப் பார்த்து, ஒரு 20 நிமிஷம் என்ன என்னவோ கணக்கு எல்லாம் போட்டுப் பார்த்துவிட்டு, இந்த உடல் நிலை நிச்சயம் குணமாகிவிடும். அதனால் இப்போ வைத்தியம் பாருங்க எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்றுச் சொன்னார்.

அப்படி, இப்படி என்று ஒருவாரம் கழித்து அந்த டாக்டர் நண்பர் வந்தார். முரளியைப் பார்த்தார். கொஞ்ச நேரம் பேசிகிட்டு இருந்துவிட்டு, சரியாக ஒரு வருஷத்தில் இவனை ஓட வைக்கின்றேன் எனச் சொன்னார். அப்போது நான், நீங்க சொல்வது எல்லாம் சரி. ஒத்துக்கிறேன். உங்களால் நல்ல முடியும் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கு. ஆனால், அதுவரை உங்களுக்கு எந்தவிதமான பணமும் கொடுக்க மாட்டேன். ஒன்றுச் செய்யலாம், நீங்க என்ன என்ன செலவு செய்கின்றீர்களோ அனைத்தையும் எழுதி வையுங்க. உங்க போக்குவரத்து செலவு, தங்கும் செலவு, மருந்து செலவு எல்லாம் எழுதி வைங்க. முரளி குணம் அடைந்த அடுத்த நொடி உங்களுக்கு அந்த பணம் + 5 லட்சம் தருகின்றேன். அது போக நீங்க செய்யும் வைத்தியம் அனைத்தையும் வீடியோ எடுத்து வைத்துக் கொள்வோம். அதனை நீங்க சொல்லும் டிவியில் ஒரு மாதத்திற்கு விளம்பரம் செய்யும் ஆகும் செலவும் என்னோடது என்றேன். உங்களுக்கு என் மேல் நம்பிக்கை இல்லை என்றால், இதை ஒரு நல்ல வக்கீலை வைத்து அக்ரிமெண்ட் போட்டுக்கலாம். உங்களுக்கு சாதகமாகவே போட்டுக்கலாம் என்றும் சொன்னேன். அதற்கு அவர் அக்ரிமெண்ட் எல்லாம் வேண்டாம். நிச்சயம் சரி செய்கின்றேன் என்றுச் சொல்லிவிட்டு, அதற்கு முன் நீங்க ஸ்ரீவாஞ்சியம் என்ற ஊர் மாயவரம் பக்கத்தில் இருக்கு அங்கு போய் சுவாமியை தரிசனம் செய்துவிட்டு வந்திருங்க என்றும் சொன்னார்.

நானும் அவர் சொல்கின்றார் என்பதற்காக, ஸ்ரீவாஞ்சியம் போய் சுவாமியை தரிசனம் செய்துவிட்டு வந்தேன். இந்த தகவலை அவரிடமும் தெரிவித்தேன். அவரும் அடுத்த வாரம் வருவதாக போனில் சொன்னார். சொன்ன நாள் அன்று வரவில்லை. அதற்கு இரண்டு நாள் கழித்து என்னை போனில் அழைத்து, தான் ஒரு இடத்தில் இருப்பதாகவும் என்னை வந்து அழைத்துப் போங்க என்றும் சொன்னார். அன்று பல அவசர வேலைகள் இருந்தன. அனைத்தையும் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, முரளிக்காக ஓடோடி சென்று அவரை அழைத்து கொண்டு வீட்டிற்குப் போனோன். போகும் போதே அவரிடம், எனக்கு சொன்னா சொன்ன நேரத்திற்கு வரணும். இல்லாட்டி எனக்கு பிடிக்காது என்பதை நாசுக்காக சொன்னேன். புரிந்து கொண்டாரா என எனக்குத் தெரியவில்லை. அதன் பின் இரண்டு தடவை வீட்டிற்கு வந்தார். இரண்டு தடவை அவர் வைத்தியம் செய்தபின், முரளி அப்பா எனக்கு இந்த வைத்தியம் வேண்டாம். உடம்பு எல்லாம் ரொம்ப வலிக்கின்றது என்றான்.

இதற்கிடையில், அந்த டாக்டர் என் நண்பரிடம், நான் தங்கும் செலவுக்காகவது பணம் கொடுக்கச் சொல்லுங்க என்று சொல்லி அனுப்பினார். அதற்கு நான் மறுத்துவிட்டேன். அதன் பின் அந்த டாக்டர் என்னுடன் போனில் பேசவேயில்லை. நான் கூப்பிட்டாலும் போன் எடுப்பதில்லை. இப்படியாக ஒரு மாதம் ஓடிவிட்டது. பல வேலைகளால் நான் என் நண்பரை பார்க்கவும் இல்லை. ஒரு மாதம் கழித்து என் நண்பரை பார்த்தபோது, அவர் என்னிடம் சண்டைக்கே வந்துவிட்டார். என்ன விஷயம் என்று நான் கேட்ட போது, அவர் வைத்தியத்தில் உங்களுக்கு நம்பிக்கையே இல்லை. அவர் வரும் போது போய் கூப்பிட்டுக் கொண்டு வரமாட்டேன் என்கின்றீர்கள். அதனால் அவர் இனி வரமாட்டார் என என்னிடம் சொன்னார். அதற்கு நான், அது அப்படியில்லை. இந்த உடல் நிலைக்கு அவர் வைத்தியம் பார்த்து சரி செய்தார் என்றால், நிச்சயம் உலகப் புகழ் கிடைக்கும். இதுவரை இதற்கு மருந்து கண்டுபிடிக்கப் படவேயில்லை. மேலும் குணம் ஆனவுடன் நான் பணம் கொடுக்கின்றேன் என்றுச் சொல்லியிருக்கேன். முதலில் பணம் கொடுக்கமாட்டேன் என்றுச் சொல்லுகின்றேன். அதற்காகத்தான் அவர் இப்படிச் சொல்லியிருக்கின்றார் என நான் சொல்லவும், என் நண்பர் மேலும் டென்ஷன் ஆகி, உங்க குழந்தை மேல் உங்களுக்கு அக்கறையில்லை, அது இது என்று பேச ஆரம்பித்தார்.

அய்யா இது மாதிரி பேசாதீங்க. அவரால் முடியவில்லை. பணம் மட்டும்தான் அவரின் குறி. அதற்கு நீங்க பலியாகிவிடாதீங்க அப்படின்னு சொல்லிவிட்டு அந்த இடத்தைவிட்டு வந்துவிட்டேன்.

சில நாள் கழித்து இருவருக்கும் பொதுவான வேறு ஒரு நண்பரைச் சந்தித்தப்போது, அவரும் நான் செய்தது சரிதான் என்றும், அந்த டாக்டர் என்று சொல்பவர் சும்மா டகால்டி பார்ட்டி என்றும் சொன்னார்.

உலகத்தில் எப்படி எல்லாம் ஏமாத்தறாங்க என்று நினைத்து மருகாமல் இருக்க முடியலீங்க.எங்களுடைய இத்தனை துன்பங்களுக்கு இடையில் உன் போன்ற உறவுகளின் பிராத்தனை மட்டும்தான் அவனுக்கான மருந்தாக அமையும். எங்கே வைத்தியம் கிடைக்கும் என்று தேடி உன் நேரத்தை வீணாக்காமல் அவனுக்காக குணமடைய பிராத்தனை செய் அது போதும்.

அப்புறம் உன் போன்ற கணக்கப்பிள்ளைகளுக்கு மட்டுமல்ல, மாணவர்களுக்குத் தேர்வு, பணியாளர்கள் மற்றும் வியாபாரிகளுக்கு இன்கம் டாக்ஸ் பிரச்சனை என அனைவருக்குமே மார்ச் கொடுமையான மாசம்தான். பொலம்பாம போய் வேலையப்பாரு.

இப்படிக்கு,

உன் அன்பு அண்ணன்,

மதியழகன்.

டிஸ்கி : இப்படியும் சம்பாரிக்க நினைப்பவர்களை என்ன செய்வது? ச்சீய் நாயும் பிழைக்க்காது இந்தப் பிழைப்பு.

வெண்மேகக் கருப்பு நிழல்கள்

2010-03-13T10:45:00.002+05:30

ஊடுருவிப் பார்க்கும் பார்வை

ஊனுருவிப் பார்க்கும் உயிர்

எதிர்த்து நிற்கும் எல்லாம்

எதையும் தகர்க்கும் திடம்

கடைசியில் நடக்கும் கலவி

கடந்தே செல்லும்

தொடர்ந்தது எல்லாம்!

பட்ஜெட் பார்வை

2010-03-02T16:36:00.000+05:30

ரயில்வே பட்ஜெட் முடுஞ்சுருச்சு.மைய அரசின் பட்ஜெட்டும் முடுஞ்சுருச்சு. அடுத்து மாநில அரசின் பட்ஜெட் விரைவில் வரும்.ஒரு பட்ஜெட் வந்தவுடனே என்னவெல்லாம் நடக்கும்னு பார்ப்போம்.

எந்த ஆளும்கட்சி பட்ஜெட்டைத் தாக்கல் செய்கின்றதோ அந்த ஆளுங்கட்சியைச் சேர்ந்த அமைச்சர் பெருமக்களும்,மக்கள் பிரதிநிதிகளும் மக்களை உய்விக்க வந்த ஒரே நிவாரணி இந்த பட்ஜெட் என்ற ரேஞ்சில் பேட்டிகள் அளிப்பார்கள்.ஆளும்கட்சியின் கூட்டணிக் கட்சிகள் நல்ல பட்ஜெட் என்று ஒரு சப்போர்ட்டிங் அறிக்கை விட்டு அவர்களின் ஜனநாயகக் கடமையை நிறைவேற்றுவார்கள். எதிர் கட்சிகளின் தலைவர்கள் புதிதாக அறிமுகப்படுத்திய வரிகள் மக்களை நேரடியாகத் தாக்கும் (அதென்ன கொரில்லாவா சைடில் இருந்து தாக்க??) என்று கடுமையான அறிக்கை ஒன்றை விடுப்பார்கள்.அப்படியே அவர்கள் ஆட்சியில் இருந்த காலகட்டத்தில் அறிமுகப்படுத்திய வரிகளை வசதியாக மறந்தும்விடுவார்கள். எதிர்கட்சிக்களின் அறிக்கையில் முக்கியமான இன்னோரு வாசகமும் இருக்கும்.அது... ”இந்த பட்ஜெட் வளர்ச்சித் திட்டங்கள் எதனையும் பிரதிபலிக்கவில்லை”. சுதந்திரம் பெற்ற காலத்தில் இருந்து இந்த வாசகம் எதிர்கட்சிகளின் அறிக்கையில் இருக்கின்றது. சுதந்திரம் அடைந்தபோது இருந்த நாட்டைவிட,மாநிலத்தைவிட இன்றைய நிலை உயர்ந்ததாகவே இருப்பது கண்கூடு.அப்படி இருக்க வளர்ச்சித் திட்டம் எதுவும் இல்லாமலேயே எப்படி வளர்ந்தது என்பதை மக்களும் யோசிக்க மாட்டார்கள்.எதிர்கட்சிகளும் அந்த ரகசியத்தைச் சொல்லமாட்டார்கள்.

அப்புறம் ஆளும்கட்சி நாங்கள் இத்தனை சதவிகித வளர்ச்சியை வரும் ஆண்டில் அடைவோம்.அதை உத்தேசித்தே இந்த பட்ஜெட் அமைக்கப்பட்டுள்ளது என்று சொல்வார்கள்.ஆண்டு முடிந்ததும் நாங்க சொன்னது இவ்வளவு, நடந்தது இவ்வளவு என்று அவர்களும் சொல்வதில்லை.யாரும் கேட்பதில்லை. மீண்டும் புதிய இலக்கோடு புதிய பட்ஜெட் வந்துவிடும்.

முன்பெல்லாம் மத்திய பட்ஜெட்டை மாநில அரசின் நிர்வாகத்தில் உள்ளவர்கள் மட்டுமே கவனிப்பார்கள்.ஆனால் சமீபகாலமாக கிராமப் பகுதிகளின் அதாவது பஞ்சாயத்துராஜ் நிர்வாகப் பொறுப்பில் உள்ளவர்கள்கூட கவனிக்கத்துவங்கி விட்டனர்.காரணம் மத்திய அரசு ஒதுக்கும் நிதி :)

சமீபத்தில் வந்த மத்திய பட்ஜெட் பற்றி பொருளாதார வல்லுனர்களான சக பதிவர்கள் சகோதரி நாஸியா, அண்ணன் சுரேகா போன்றோர் கருத்துரைக்க வேண்டுகின்றேன். மாநில அரசின் பட்ஜெட் வந்ததும் அதுபற்றிய பார்வைகளை நான் எழுதுகின்றேன்.

இன்னோரு முக்கியமான விஷயம்.சமீபத்தில் இரயில்வே பட்ஜெட் தாக்கல் செய்த மாண்புமிகு.மம்தா பேனர்ஜி அதில் “ரெயில்வே சர்வீஸ் கமிஷன் நடத்தும் தேர்வுகளை பிராந்திய மொழிகளில் எழுதலாம்” என்று அறிவித்தார். இரயில்வே பட்ஜெட்டுக்கு கருத்து அறிக்கைவிட்ட தமிழக சட்டமன்ற எதிர்கட்சித் தலைவர் ஜெயலலிதா “ரெயில்வே சர்வீஸ் கமிஷன் நடத்தும் தேர்வுகளை பிராந்திய மொழிகளில் எழுதலாம் என்று அறிவித்திருப்பது தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு மிகவும் ஊக்கமளிப்பதாக அமையும்”னு சொல்லியிருக்காரு. இப்ப என்ன சொல்ல வர்றீங்க அம்மா?? தாழ்த்தபட்டவர்கள் அறிவில்லாதவர்கள்னு சொல்ல வர்றீங்களா? இல்லை தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் தங்கள் தாய்மொழிதவிர வேற்று மொழிகற்க திராணியற்றவர்கள்னு சொல்ல வர்றீங்களா?? இல்லையில்லை நான் அப்படிச் சொல்லலை.அவர்கள் கிராமப்புற பள்ளிகளில் இருந்து வருவதால் ஆங்கிலத்தில் பயிலாது இருப்பார்கள்.அதனால் சொல்றேன்னு சொல்றீங்களா? சரி அப்படியே பார்த்தாலும் கிராமப்புறம் என்றால் அதில் தாழ்த்தப்பட்டோர் மட்டுமா இருக்கின்றார்கள்? செட்டியாரு,முதாலியாரு,வன்னியரு,இஸ்லாமியருன்னு எத்தனையோ பேரு கிராமப்புறத்தில இருக்காங்களே. கிராமப்புற பள்ளிகளின் கல்வித் தரத்தில் எல்லாச் சாதிக்கார மாணவர்களும் தாழ்த்தப்பட்டோரே.கிராமபுறத்துலேந்து வர்ற எல்லாரும் வெள்ளக்கார தொர கணக்கட்டா இங்கிலீசுல பேசுற மாதிரியும், என்னவோ தாழ்த்தபட்டோர் மட்டும் பேசமுடியாம தவிக்கிற மாதிரியும்...

உங்களை உங்க கட்சிக்காரன் எல்லாரும் சசிகலாவைவிட்டு வெளிய வாங்க, கொடநாட்டை விட்டு வெளிய வாங்கன்னு கரடியாக் கத்துறான். அதுலேந்தெல்லாம் நீங்க வாங்க இல்லாட்டி நாசாமாப்போங்க. ஆனா முதல்ல உங்க ஆதிக்கசாதி மனப்பான்மையில இருந்து வெளிய வாங்க. உலகம் ரொம்பப் பெருசு.

தம்பியின் டைரிக் குறிப்புகள் (25/02/10)

2010-02-25T01:03:00.003+05:30

எனக்கும் கிட்டத்தட்ட உங்க வயசுதான்.உங்களைப் பார்க்கையில் ரொம்பவே பொறாமையா இருக்கு...நம்பளும் இருக்கோமே ஒரு எளவும் சாதிக்காமன்னு.அதே நேரத்துல பெருமையாவும் இருக்கு...நானே சாதிச்ச மாதிரி.உங்களோட பெரிய பலமே நீங்க ஒவ்வொருமுறை சாதிக்கும்போதும் தானே சாதித்ததுபோல ஒவ்வொருவரும் நினைப்பதும்தான்.வாழ்த்துகள் சச்சின்.உங்களை எப்பத் தெரியுமா எனக்கு ரொம்பப்புடுச்சது?மும்பை இந்தியர்களுச் சொந்தம்னு சொன்னீங்கள்ல...கிரிக்கெட்டர் சச்சினைவிட இந்தியன் சச்சின் எனக்கு ரொம்பவே கிரேட்.

*******************************************************

இன்றைக்கு டுவிட்டரில் கார்க்கி “உன் உதிரம் போலே நான் உன்னுடலில் ஓடுவேன்ன்னு தோழியிடம் சொன்னது தப்பாபோச்சு.விரலை வெட்டிகொண்டு உன்னை பார்க்கனும்போல இருந்துச்சு என்கிறாள்” என்று ஒரு மெசேஜ் போட்டு இருந்தான். நான் அதற்குப் பதிலாக “நீ மட்டும்தான் லூசுன்னு நினைச்சேன்” என்று டுவிட்டினேன். அதற்கு அந்தக் கழுதை “நாங்கள் காதல் பைத்தியங்கள்.உங்களிடம் காதல் மட்டும் மிஸ்சிங்” என்று பதில் போட்டு இருக்கின்றான். நான் ங்ஏஏஏஏஏஏ ஆகிட்டேன் :))

********************************************************

சென்னை மாநகரக் காவல் துறையின் இணைக் கமிஷ்னர் திரு.சக்திவேல்.ஐ.பி.எஸ்., அவர்களை அலுவல் நிமித்தமாகச் சந்திக்கச் சென்றேன். அவரைச் சந்திக்க வந்திருந்தவர்களில் பலரும் அவருக்கு முன்பின் அறிமுகம் இல்லாதவர்கள். தனக்கு நன்கு அறிமுகமான ஒருவர் தன்னிடம் உதவிகோரி வந்தால் ஒருவர் எப்படி நடந்து கொள்வாரோ அப்படி இருந்தது அவருடைய நடவடிக்கை.கனிவும்,கடுமையும் சரியான விகிதத்தில் கலந்த கலவையாக இருந்தார்.மக்கள் பணியில் இருக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் சரியான உதாரணம் அவர்.ஹேட்ஸ் ஆஃப் சார்.

********************************************************

இன்றைக்கு செய்திகளில் பெரிதும் ஆக்கிரமிக்கும் பிரச்சனை நக்சல்களைப் பற்றியது.மத்திய,மாநில அரசுகள் உரிய முறையில் மக்களைக் கவனித்துக்கொண்டால் பின்னர் மக்கள் நக்ஸல்களைக் கவனித்துக் கொள்வார்கள்.ஒருவன் இருட்டான இடத்தில் தன் பொருளைத் தொலைத்துவிட்டு வெளிச்சம் இருக்கும் இடத்தில் போய் தேடினானாம்.அந்தக் கதைதான் நினைவிற்கு வருகின்றது.

********************************************************

நான் போகிறேன் மேலே..மேலே

பூலோகமே காலின் கீழே.

சமீபகாலமாக இந்தப் பாடல் என்னைச் சுற்றிச் சுற்றி அடிக்கின்றது. அன்றாடப் பணிகளின் மீது செலுத்தும் கவனத்தைக்கூட சிதறடிக்கின்றது.முக்கிய காரணம் என் ஆசான் எஸ்.பி.பி. 25 வயது இளைஞனுக்குப் பாடியிருக்கும் அந்த 65 வயது மனிதரின் குரலைக் கேட்டீர்களா??

சரி இப்ப என்னோட சேர்ந்து பாடுங்க.

நான் போகிறேன் மேலே..மேலே

பூலோகமே காலின் கீழே...

விண்மீன்களின் கூட்டம் என்மேலே

ஒ.கேவா. அப்படியே இப்ப நான் பாடுற இந்தப் பாட்டையும் சேர்ந்து பாடுங்க.

பதினாறு வயதான பருவத்தில் எல்லோர்க்கும்

படர்கின்ற காதல் அதிசயம்..ஆ..ஆ..ஆ..

இப்படித்தான் நாங்க ஊரை ஏமாத்துவோம் :)))

********************************************************

பதிவர் அண்ணன் ஜீவ்ஸ் அவர்கள் மெயிலில் சில ஜோக்குகளை அனுப்பி இருந்தார்.அதில் என்னை மிகவும் கவர்ந்த ஜோக்ஸ் :)))

அ‌ப்பா‌வி நோயா‌ளி

டா‌க்ட‌ர் : உ‌ங்களு‌க்கு இரு‌க்‌கிற ‌வியா‌தி குணமாகணு‌ம்னா நீங்க ‌மீ‌ன்,

கோ‌ழி சா‌ப்‌பிடறதை ‌நிறு‌த்‌தி‌த்தா‌ன் ஆகணு‌ம்.

நோயா‌ளி : எ‌ப்படி டா‌க்ட‌ர் அது‌ங்க சா‌ப்‌பிடறதை நா‌ன் ‌நிறு‌த்த முடியு‌ம்?

********************************************************

படித்ததில் பிடித்தது

போக்கு

வந்து விழுகிற

எல்லாக் கற்களும்

விழுந்த இடத்தில்

மூழ்கிக் கிடக்க

தன் போக்கில்

போய்க்கொண்டிருக்கின்றது நதி.

&&&&&&&&&

முரண்

நிஜமாயிருக்கிறேன்

முரணானவள் என்று

முகம் சுழிக்கின்றார்கள்.

- கவிஞர்.இளம்பிறை
********************************************************

அறிஞரின் தத்துவம்

கண்ணா! என்னதான் நம்ப மிட்நைட் மசாலா பார்த்து மகிழ்ச்சியா இருந்தாலும் எடுக்குற டைரக்டருக்கு எரிச்சலாத்தான் இருக்கும்.

ஒரு பூர்ஷ்வாவின் தன்னம்பிக்கையும், கம்யூனிஸ்ட்டின் கோழைத்தனமும்

2010-02-23T12:10:00.000+05:30

ஒரிரு நாட்களுக்குமுன் மதியம் உணவிற்காக ஹோட்டலுக்குச் சென்றிருந்தேன். அங்கே திரைப்பட நடிகை சகோதரி கனகா தனியே அமர்ந்திருந்தார். நீண்ட நாட்களுக்குப்பின் நேரில் பார்க்கும் வாய்ப்பு.இந்த இடைவெளியில் அவர் உருவத்தில் சிறிது மாற்றம் இருந்தது. சற்றே இளைத்திருக்கின்றார்.”எப்பவும் இந்த ஹோட்டலுக்கு வருவீங்களா?” என்று கேட்டதற்கு “எப்பவும் வரமாட்டேன்.பசிச்சா மட்டும்தான் வருவேன் என்று சொல்லிச் சிரித்தார்.கைகளில் அணிந்திருந்த வளையல்களைக் காட்டி இப்பல்லாம் இந்த மாடல்தான் ஃபேஷன் என்றார். இதையேன் ஒரு பெண்ணிடம் சொல்வதுபோல் என்னிடம் சொல்கின்றார் என்று நான் குழம்பிக்கொண்டு இருந்த நேரத்தில் ”ஆனா இந்த நகையெல்லாம் என் பாட்டியோடது.ஒல்ட் எல்லாம் இப்ப ஆண்டிக் என்று ஃபேஷனாகிவிட்டது” என்றார்.இப்போது நான் சிரிக்கத் துவங்கினேன். ஒரு அரைமணி நேரம் அவரோடு அமர்ந்து அரட்டை அடித்துக்கொண்டு இருந்ததில் ஒரு வார்த்தைகூட அவர் குடும்பத்தில் சமீபத்தில் சந்தித்துவரும் பிரச்சனைகளைப் பற்றி அவரும் பேசவில்லை.நானும் கேட்கவில்லை. பத்திரிக்கைகளில் வருவதுபோல அவர் மனக்குழப்பத்தில் இருப்பதாக எனக்கு எதுவும் தெரியவில்லை.மிகவும் தெளிவாகவே இருக்கின்றார்.

****************************************

தோழர்.வரதராசன் கடிதம் எழுதி வைத்துவிட்டு காணாமல் போய், பின்னர் அவரது உடல் போரூர் ஏரியில் கைப்பற்றப்பட்டுள்ளது. தோழர்.வரதராசன் கடந்த ஓரிரு மாதங்களாகவே பெரும் மனக்குழப்பத்தில் இருந்ததாகவும் வீட்டிலும்,கட்சியிலும் அவருக்கு நிறைய மனக்காயங்கள் நேர்ந்ததாகவும் செய்திகள் வருகின்றன.அவரது நெருங்கிய தோழர்களிடத்தில் இதைப்பற்றி தொடர்ந்து அவர் பேசி வந்திருக்கின்றார். ஒரு முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினர். மக்கள் கஷ்டங்களைத் தீர்க்க வேண்டியவர்.தன் கஷ்டம் தீர்க்கத் தெரியாமல் தவறான முடிவைத் தேடியுள்ளார்.தன் உடலை புதைக்காமல் மருத்துவ ஆராய்ச்சிக்கு அளிப்பதே இறுதி ஆசை என்று கூறியுள்ளார். ஆனால் அந்த இறுதி ஆசையும் நிறைவேறாது போல.காரணம் உடல் தண்ணீரில் மிகவும் ஊறிவிட்டதால் அந்த உடலை மருத்துவக்கல்லூரிகள் ஏற்பது கடினம் என்கின்றனர்.

****************************************

மேற்சொன்ன இரண்டு நிகழ்வுகளில் முதல் நிகழ்வில் சம்மந்தப்பட்டவர் ஒரு சித்தாந்தவாதி அல்ல.பணமும்,பகட்டும்,போலி மரியாதைகளும் நிறைந்த திரையுலகைச் சேர்ந்தவர். தந்தையின் முகம் அறியாது வளர்ந்தவர்.தாயின் ஆதரவிலும்,பாசத்திலும் மட்டுமே வாழ்ந்தவர்.உலகம் அறியும்முன்னே ஹாலஜன் விளக்குகளின் வெளிச்சத்தில் குளித்து கேமிராமுன் நின்றவர்.ஒரே துணையான தாயையும் நடிக்க வந்த ஒரிரு வருடத்தில் இழந்தவர். சரியாக அமையாத மண வாழ்க்கை, சொத்தைக் குறி வைக்கும் பெற்ற தந்தை என்று அவர் தினமும் சந்திக்கும் பிரச்சனைகள் ஏராளம்.அவரால் வாழ்வைத் தன்னம்பிக்கையோடு எதிர்கொள்ள முடிகின்றது.ஆனால் சித்தாந்தத்தையே வாழ்க்கையாகக் கொண்டவர் பிரச்சனைகளில் இருந்து விடுபட மரணத்தைத் தேடுகின்றார். தோழர்.வரதராஜன் இறந்தது எனக்கு அதிர்ச்சியாக இல்லை. ஒரு கம்யூனிஸ்ட்காரன் தற்கொலை செய்து கொண்டதுதான் பெரும் அதிர்ச்சியாக உள்ளது.

வராக நதிக்கரை ஓரம்

2010-02-01T18:57:00.001+05:30

எழும்பூரில் கமிஷ்னர் ஆபிஸ் ரோடில் “கல்யாணபவன்” பிரியாணிக்கடைக்கு சைடாக ஒரு சிறு சந்தில் இருக்கின்றது அந்த தர்ஹா. நாளும்,கிழமையும் தற்போது மறந்து போன அந்த நாளில் நான் உள்ளே நுழையும் போது வெளியே வந்த அவரைப் பார்த்தேன்.எங்கேயோ பார்த்த மாதிரி இருக்கே என்று யோசிப்பதற்குள் சட்டென்று கடந்து சென்றார் இரண்டு படங்களுக்கு இசையமைத்து இருந்த ’’இசைப்புயல்” ஜனாப்.ஏ.ஆர்.ரஹ்மான்.இன்றைய ரஹ்மானின் உச்சத்தை மட்டுமே அறிந்தவர்களுக்கு நான் சொல்வது சற்றுக் காமெடியாகவே இருக்கும்.ஆனால் அன்றைய நிலையில் சற்று யோசித்து சுதாரித்துத்தான் அவரை அடையாளம் காணவேண்டி இருந்தது.

அவர் அறிமுகமான காலகட்டத்தில் நான் தீவிர ராஜா விசிறி(இப்ப மட்டும் என்ன?!??). இளையராஜா உயிரோடு இருக்கும்வரை அவர்தான் என்றும் தமிழ் திரையுலகில் நம்பர் ஒன்னாக இருப்பார் என்று முட்டாள்தனமாக நம்பிக்கொண்டு இருந்த காலம். என் கண்முன்னே ராஜாவின் ராஜாங்கம் ஆட்டம் காணத்துவங்கியதில் ராஜாவைவிட எனக்குப் பெரும் அதிர்ச்சி.அன்றைக்குப் பதின்ம வயதுகளில் இருந்த பலரும் என்னைப்போலவேதான் இருந்திருப்பார்கள் என்று நினைக்கின்றேன்.

ரோஜாவில் அறிமுகமாகி புதியமுகம்,திருடாதிருடா,உழவன் என்று பாடல்களை ஹிட் செய்தாலும் ரஹ்மான் பதின்ம இளைஞர்களின் மனதை ஆக்கிரமிக்கத் துவங்கியது ஜெண்டில்மேனில்தான். காதலனில் அவர் கிளப்பிய இசைப்புயல் ஊரையே சுழற்றி அடித்தது. டாக்டர் ஆல்பனின் சில இசைக்கோர்வைகளைப் பயன்படுத்தி இளைஞர்களைப் படுத்தாப்பாடு படுத்தினார். அடுத்து பம்பாயில் கண்ணாளனேவில் கவாலியை அவர் கையாண்ட விதம்...அன்றே உலகத்தரம். வராகநதிக்கரை ஓரம் பற்றிச் சொல்வதானால் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

இதற்கிடையில் படம் ஓடுகின்றவரைதான் அவர் பாடல்களை இரசிக்கமுடிகின்றது... பாடல்கள் ஹிட்டானாலும் பிண்ணனியில் சொதப்புகின்றார்....மிகுந்த நேரம் எடுத்துக்கொள்கின்றார் என்று பல குற்றச்சாட்டுகள் அவரை புயல்போல் சூழ்ந்தன. இருப்பினும் அசையவில்லை இந்த கலங்கரை விளக்கம். ஒரு மனிதன் அமைதியாய் தன்னுடைய வேலையை மட்டும் மிகச் சரியாக செய்து கொண்டிருந்தால் என்ன பலன் என்பதற்கு, சுருங்கச் சொன்னால் ”கடமையைச் செய்” என்ற கீதையின் வார்த்தைக்கு இந்த இஸ்லாமியரே சாட்சி. மாஷா அல்லாஹ்.

பழைய படம் ஒன்றில் கவுண்டமணி பாடகராக முயற்சி செய்து கொண்டு இருப்பார். ஏதேனும் டார்ச்சர் நிகழும்போது ”நா எங்க எப்படி இருக்க வேண்டியவன்??” என்று பீல் செய்வார்.பிண்ணனியில் இளையராஜா கை அசைக்க கவுண்டர் ஹெட்போனோடு பாடிக்கொண்டு இருப்பார். அதே கனவு எனக்கும் அலுவலகத்தில் வீணாய்போன கணிணியின் டெபிட்,கிரெடிட்டுக்கு மத்தியில் வரும். கவுண்டருக்கு பதிலாய் நானும், ராசாவுக்கு பதிலாய் ரஹ்மானும். பார்ப்போம் இன்ஷா அல்லாஹ் :)

தம்பியின் டைரிக் குறிப்புகள் (02/01/10)

2010-01-02T13:06:00.001+05:30

அனைவருக்கும் என் இனிய புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துகள்.பொருளாதார மந்த நிலையில் சிக்கி வேலைப்பளு அதிகரித்த, வேலை இழந்த அனைவருக்கும் வரும் நாட்கள் மிகவும் மகிழ்வூட்டக்கூடியதாக இருக்கும் என்று அறிவு மனசு ரெண்டும் சொல்லுது.பார்ப்போம்.

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

2008 ல் இருந்ததுபோல ஆக்ட்டிவாக இந்த ஆண்டு வலைப்பூவில் இயங்க முடிவு செய்துள்ளேன். போட்டிக்கு பரிசலும் ஆட்டத்தைத் துவங்கியுள்ளது மகிழ்வளிக்கின்றது.அண்ணன் சுரேகாவும் இணைந்தால் இன்னும் மகிழ்வேன்.

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

தமிழ்மண விருதுகளில் செய்திகள்/நிகழ்வுகளின் அலசல்கள் என்ற பிரிவில் எனது இடுகையை முதல் 10 இடங்களுக்குள் வர வைத்த அனைத்து வாக்காளர்களுக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றி. மனிதத்தின் மீதான என் நம்பிக்கை நாளுக்குநாள் அதிகரிக்கின்றது. நன்றி நண்பர்களே. எப்படியும் முதல் மூன்று இடங்களுக்குள் வரும் என்று நம்புகின்றேன்.

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
சிங்கை பயணத்தில் அண்ணன் செந்தில்நாதன் என்ற சிங்கைநாதன் அவர்களைச் சந்தித்தேன். தெம்பாக இருக்கின்றார். மிகவும் தெம்போடு நான் திரும்பினேன்.

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

சமீப காலமாக பர்தா மேட்டர் வலையுலகில் மிகவும் விமர்சனத்திற்கும் சர்ச்சைக்கும் உரியதாக இருக்கின்றது.பர்தா இஸ்லாமியர் மட்டும் அல்ல...அனைவருமே, இன்னும் சொல்லப்போனால் ஆண்,பெண் அனைவருமே போடவேண்டும்.உடலுக்கல்ல...மனதுக்கு.

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

2009 ஆம் ஆண்டின் இணையற்ற காமெடி :

இன்றைக்கு தமிழகத்தில் பெரியார் மற்றும் அம்பேத்கரின் கொள்கைகளைத் தாங்கி நடத்துகின்ற ஒரே இயக்கம் பா.ம.க. மட்டும்தான். பா.ம.கவின் தோல்வி என்பது பெரியார் மற்றும் அம்பேத்கரின் கொள்கைகளுக்குக் கிடைத்த தோல்வி.

- மருத்துவர்.இராமதாசு.

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

டிஸ்கி : எந்த பெரிய விஷயமும் சிறியதில் இருந்துதான் துவங்கனும்..இல்லையா? அதுனாலதான் இந்த ஆண்டின் துவக்கத்தை சிறிய இடுகையோடு துவங்குகின்றேன்.

நட்சத்திர நன்றி

2009-12-07T10:10:00.002+05:30

கடந்த ஒருவாரமாக என்னை நட்சத்திரமாக்கிய தமிழ்மணத்திற்கு என் மனமார்ந்த நன்றி. நர்சிம்,குசும்பன்,தாமிரா போன்ற நண்பர்கள் கிண்டலாகச் சொன்னார்கள் “ஒன்னைய ஒருவாரம் தொடர்ந்து எழுத வைக்கணும்னுதான் நட்சத்திரமாக்கிட்டாங்கபோல” .

உண்மைதான் நான் தொடர்ந்து எழுதுபவன் அல்ல.அதேபோல குறைவாக எழுதினாலும் நிறைவாக எழுதும் ஆசிப்மீரானோ,செல்வேந்திரனோ அல்ல.என்ன எழுதலாம் என்று யோசிக்கும் சமயத்தில் அலுவலக கிரெடிட்டும்,டெபிட்டும் கண்முன்னே வந்து டான்ஸ் ஆடும். அப்படியே புத்தி அங்கேயே போய்விடும். அதுபற்றி எனக்குச் சிறிதும் கவலையில்லை. காரணம் அதுதான் என் வாழ்க்கை.இது அல்ல. கண்டிப்பாக நான் எழுத்தை என் தொழிலாகக் கொள்ளவுமில்லை. அந்த அளவிற்கு என்னிடம் அதில் சரக்கும் இல்லை. இதைத் தெள்ளத் தெளிவாக உணர்ந்திருப்பதால்தான் பெரும்பாலும் அலுவலுக்கு ஒதுக்கும் நேரத்தை இதற்கு ஒதுக்குவதில்லை.

எழுதுவதுதான் இல்லையே தவிர பெரும்பாலும் அனைத்து வலைப்பூக்களையும் படித்து விடுகின்றேன். சில நண்பர்கள் நீங்கள் என்னுடைய வலைப்பூவிற்கு வருவதில்லையே எனக் கேட்பார்கள்.அப்போது அவர்கள் என்ன எழுதி இருக்கின்றார்கள் என்பதை வரிசையாக கூறும்போது, அப்புறம் ஏன் பின்னூட்டமிடவில்லை?என்பார்கள். யார் சொன்னது பின்னூட்டமிட்டால்தான் வந்துபோனதாய் அர்த்தம் என்று?? :))

அப்புறம் எனக்கு அண்ணன்கள் நர்சிம்,கேபிள் சங்கர் போல வாசகர்கள் எல்லாம் இல்லை.(மொகரைப்பாரு...நீ கிழிக்கிற கிழிக்கு இந்த ஆசைவேற)என்னைப் படிப்பவர்கள் என் நண்பர்கள் மட்டுமே. என்னை வாசிக்கும் என் நண்பர்கள் அத்தனை பேருக்கும் மற்றும் என்னை முதன்முதலில் வலையில் எழுதுத ஊக்குவித்த அக்கா புதுகைதென்றலுக்கும் இந்த நேரத்தில் என் நெஞ்சார்ந்த நன்றியை உரித்தாக்குகின்றேன்.

எப்படி இருந்த நான் இப்படி ஆயிட்டேன் (பாகம் 5)

2009-12-06T11:20:00.000+05:30

ஒரு மனிதன் அரசுப் பொறுப்பில் இருக்கும் காலத்தில் மக்களுக்கு எப்படியும் உதவலாம். தன் கையில் காசு இல்லாவிட்டலும்கூட. எப்படி? உதாரணமாக நீங்கள் அமைச்சராக இருக்கும்போது மருத்துவ உதவிக்கோ அல்லது கல்வி உதவிக்கோ யாரேனும் உங்களை அணுகுகின்றனர் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அதேபோல பல தொழில் நிறுவனங்கள் அவர்களது தொழிலுக்காக உங்களது உதவியை எதிர்நோக்கி இருப்பர் அல்லது உங்களால் பலன் அடைந்து கொண்டிருப்பர். நீங்கள் அந்த நிறுவனங்களில் ஏதேனும் ஒன்றிடம் இவர்களை கைகாட்டி விட்டால் போதுமானது.

திருநாவுக்கரசர் அமைச்சராக இருந்த காலத்தில் அவர் மக்களுக்கு உதவிகள் செய்வது இந்த வகையில் ஒரு பிரச்சனையாகவே இல்லை. ஆனால் எம்.ஜி.ஆர் மறைவிற்குப்பின் அமைச்சர் பதவி சென்ற பிறகு அதில் முதல் பிரச்சனை துவங்கியது. ஒரு ஸ்திரமான தொழிலைத் தனக்கென ஏற்படுத்திக் கொள்ளத் தவறியதால் பண வரவு மிகவும் குறைந்து போனது. தன்னிடம் இருந்த கையிருப்பும் ஆரம்ப நாட்களில் அ.தி.மு.க (ஜெ) அணியை நடத்தவும் பின்னர் தனிக்கட்சி நடத்தவும் செலவளித்து விட்டதால் பொருளாதாரத்தில் பிந்தங்கினார். அதே நேரத்தில் குடுத்துக் குடுத்து பழக்கப் பட்ட அவரது கையைக் கட்டுப்படுத்தவும் அவரால் முடியவில்லை. இதனால் புதுக்கோட்டை பக்கம் வந்தால் உதவிநாடி வருவார்களே என்று புதுகை பக்கம் வருவதையே வெகுவாகக் குறைக்கத் துவங்கினார். இந்த இடைவெளி அவரது அரசியல் எதிரிகளால் மிகச் சரியாக பயன்படுத்தப்பட்டது. இதுதான் அவரது முதல் சறுக்கல்.

இரண்டாவது, அவருக்கு எந்த சாதிசாயமோ,மதச் சாயமோ எந்த நிலையிலும் அவர்மேல் விழுந்ததுஇல்லை. அனைவருமே அவர் நம்மாளு என்ற மனநிலையில்தான் இருந்தார்கள். இந்நிலையில் அவர் பி.ஜே.பி யில் சேர எடுத்த முடிவு கிட்டத்தட்ட தற்கொலை முடிவு. அதே நேரத்தில் அன்றைக்கு அவர்மட்டும் பி.ஜே.பியில் சேராமல் இருந்து இருந்தால் பல விஷயங்களில் அவர் நிலை மிகவும் கவலைக்கிடமாகிவிடும். சுருங்கச் சொல்வதானால் புலிவாலைப் பிடித்த நாயர் கதை போன்றது அவரது அன்றைய நிலை. அவர் பி.ஜே.யில் சேர்ந்து உடனே மத்திய அமைச்சரும் ஆனார். ஆனால் அறந்தாங்கித் தொகுதியில் இரண்டாம் மெஜாரிட்டி ஓட்டுகளான மைனாரிட்டிகளின் ஒட்டை முற்றிலுமாக இழந்துவிட்டார். தமிழகமும் முழுவதும் கண்ணை மூடிக்கொண்டு திமுகவுக்கு வாக்களிக்கும் மைனாரிட்டிகள் அறந்தாங்கி தொகுதியில் மட்டும் தனிப்பட்ட முறையில் அவருக்கு தங்கள் வாக்குகளை மொத்தமாக வழங்கி வந்தனர். அவர்களை இழந்ததன் விளைவு கடந்த தேர்தலில் அவர் நிறுத்திய வேட்பாளருக்கு டெப்பாசிட்டே இல்லை.

சுயேட்சையாக எம்.பியாகி பின்னர் அவர் பிஜேபியில் சேர்ந்ததும் தனிப்பட்ட காரணங்களால்தானே தவிர அந்தக் கொள்கைகளின் மேல் எந்தக்காலத்திலும் அவருக்கு நம்பிக்கை இல்லை. பிஜேபியில் அமைச்சராக இருந்த காலத்திலேயே அவர் அதை வெளிப்படையாக மேடைகளிலும்,பத்திரிக்கைகளிலும் கூறுவார். தான் அந்த இயக்கத்தில் இருந்தாலும் தன்னுடைய வாக்காளர்கள் தனிப்பட்ட முறையில் தன்னை ஆதாரிப்பார்கள் என மிகவும் எதிர்பார்த்தார். டெப்பாசிட்டும் போகிறது என்பதை உணர்ந்து இப்போது அதையே காரணம் காட்டி காங்கிரஸில் இணைந்துள்ளார்.

அவர் அடிக்கடி அணிமாறுவதாக தற்போது சிலர் விமர்சிக்கின்றனர். நான் ஒன்றும் அவருக்கு வக்காலத்து வாங்கவில்லை...கொஞ்சம் யோசித்து பாருங்கள், ஒன்று அவர் அதிமுகவில் இருந்து இருக்கின்றார். அல்லது தனிக் கட்சி நடத்தி இருக்கின்றார். அவர் அணி மாறியது என்பது பிஜேபி போனதுதான். என்னுடைய கருத்து என்னவென்றால் அவர் இறுதிவரை பிஜேபியிலேயே இருந்து இருக்கலாம். காரணம் என்ன கணக்கிற்காக அவர் காங்கிரஸ் சென்றிருக்கின்றாரோ அந்தக் கணக்கு நடக்காது என்பது என் கணிப்பு.

எப்படி???

அனுஜன்யா

2009-12-05T18:11:00.001+05:30

எதார்த்த உரசலில்

எழுந்தது மற்றொன்று.

புதியன கண்டறிந்ததாய்

பூரித்தான் மனிதன்.

காலத்தின் கணக்குகளில்

மற்றுமொரு விடை.

சக்கர மேகங்கள்

சடுதியில் கூடின.

நீண்ட பயணங்கள்

நீளமின்றிச் சுழன்றது.

காலத்தின் கணக்குகளில்

தற்போது.....

ஆயிரம் ஆயிரம் விடைகள்.

கண்ணீரின் கணக்குகளுக்கோ

காலம் கடந்தும்

விடைகள் இல்லை!

டிஸ்கி : எளிதில் புரியாத கவிதைகளுக்கு இதைவிடச் சிறந்த தலைப்பு எவன்னாலயும் வைக்க முடியாது :) அண்ணன் அனுஜன்யா வாழ்க!

அப்பா என்றாலும் அன்பு

2009-12-04T17:52:00.000+05:30

நானும் சங்கரனும் ஒருவருக்கொருவர் பெயர் சொல்லி அழைப்பதை விடுத்து மாப்ளை என்று பரஸ்பரம் அழைக்கத் துவங்கியபோது நாங்கள் ஆறாம் வகுப்பில் நுழைந்து இருந்தோம்..கழுத்தில் கட்டிக்க டை,காலில் போட்டுக்கொள்ள ஷூ இதையெல்லாம் விடுங்கள்...சீருடை கூட இல்லாத பஞ்சாயத்துப் பள்ளி எங்கள் பள்ளி. நாட்டுச் சீமை ஓடு வேயப்பட்ட நீளமான கட்டிடம்.உத்திரத்தில் இருந்து அவ்வப்போது விழுந்து பரபரப்பைக் கிளப்பும் மழைத் துளி, சில சமயங்களில் தேளும்கூட. நாங்கள் உட்கார பெஞ்செல்லாம் கிடையாது.ஒன்லி தரைதான். நடுவில் பாதைவிட்டு மாணவர்களும் மாணவியரும் இரு பகுதிகளில் ஐய்ந்தைந்து பேர் வருசையாக மொத்தம் ஆறு வரிசைகளில் பிரித்து அமர்ந்திருப்பர்.

ஐந்தாம் வகுப்பில் இருந்து ஆறாம் வகுப்பு மாறும்போது நானும் சங்கரனும் ஆறாம் வரிசையில் சுவற்றின் ஓரமாக அமர வைக்கப்பட்டோம்.. வகுப்பு துவங்கியதில் இருந்து சங்கரன் ஒன்னுமே எழுதலை. ‘ஏன்டா எழுதாம இருக்க?’ என்று நான் கேட்டபோது பதில் சொல்லாத சங்கரன் ரங்கநாதன்சார் கேட்டப்ப போர்டு லேசா மங்கலா இருக்குது சார் அப்பிடின்னான். அவனை முன்னாடி வரச் சொன்ன சார் இங்கேந்து தெரியுதான்னு கேட்க, நல்லாத் தெரியுது சார்னு சொல்லி சடார் என அங்கேயே அதாவது முதல் வரிசையில் மாணவ,மாணவியரைப் பிரிக்கும் பாதையின் ஓரத்தில் அமர்ந்து விட்டான். என்னாச்சு அவனுக்கு என்ற குழப்பத்திலும்,பதட்டத்திலும் நான் இருக்க, லேசாக பின்னால் திரும்பி என்னை நக்கலாகப் பார்த்து ஒரு குறுஞ் சிரிப்பொன்று உதிர்த்தான்.

அடுத்த நாள் மாலை நான் அவனிடம் ’ஏன்டா கண்ணு சரியா தெரியலைன்னு சார்கிட்ட சொன்னியே! வீட்டுல சொல்லி கண் டாக்டரைப் பாத்தீங்களாடான்னு’ கேட்க, சுற்றுமுற்றும் பார்த்துவிட்டு "கண்ணெல்லாம் நல்லாத்தான் தெரியுது.ஆனா அங்க ஒக்காந்தாத்தான் சிவகாமசுந்தரி புள்ளகிட்ட பேசமுடியும்"அப்படின்னான். எனக்குத் தெரிந்து என் செட்டில் விஞ்ஞானப்பூர்வமாக சைட் அடித்த முதல் நபர் அவன்தான். வருடம் மாறமாற அவன் சைட் அடிக்கும் பெண்களும் மாறிக்கொண்டே இருந்தார்கள்.ஆனால் அவன் மட்டும் சைட் அடிப்பதில் இருந்து மாறவேயில்லை.

எட்டில் இருந்து ஒன்பதாம் வகுப்பு மாறும் நாளை அனைவரும் ஆர்வத்தோடு எதிர்பார்த்தோம்..காரணம் அதுதான் பள்ளியில் எல்லோரும் டவுசரில் இருந்து ஃபேண்ட்டுக்கு மாறும் நாள். ஃபேண்டு போட்டதும் எல்லோரும் பெரிய மனுசங்களாக மகிழ்வாக உணர்ந்தோம்.அந்த ஆண்டிலேயே மற்ற அனைவரையும்விட சங்கரனுக்கு சீக்கிரமே ஒரு புரோமோஷன் கிடைத்தது.அது...மீசை.

எங்க எல்லாருக்கும் எட்டிக்கூடப் பார்க்காத அந்த நேரத்தில் சங்கரன் சனியனுக்கு மட்டும் மீசை நல்லாவே வரத் துவங்கியது. பத்தாம் வகுப்பில் நாங்கள் படித்தபோது அனைவரையும் அடிக்கும் சுப்ரமணியன் சார் அவனை மட்டும் அடிக்காமல் இருந்ததற்கு அவன் மீசைகூட ஒரு காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.எந்தப் பெண்ணையாவது பார்த்தால் தன் இடக்கையால் அதை ஸ்டைலாக நீவிவிட்டுக்கொள்வது அவனது அந்நாள் மேனரிசமானது.

பத்தாம் வகுப்பில் ஒரு ஆவணி அவிட்டத்திற்கு முந்தைய நாள் சங்கரன் என்னிடம் "மாப்ளே! நாளைக்கு எனக்கு பூணுல் கல்யாணம்.கிளாஸ்ல யாருகிட்டயும் நான் சொல்லலை.நீ அவசியம் வந்துருடா".

"பூணூல் கல்யாணம்னா என்னடா?"

"அது வேற ஒண்ணுமில்லை.மொதமொதல்ல எங்களுக்கு பூணூல் மாட்டுறதை பூணுல் கல்யாணம்பாங்க".

"ஒனக்காவது பரவாயில்லைடா.மாட்டுற வேலை. எங்களுக்கு சுன்னத் கல்யாணம்னு ஒன்னு பண்ணுவாய்ங்க.அது எடுக்குற வேலை. உசுரு போகும்" என்ற என்னை பார்த்து சிரித்துக்கொண்டே சென்றான்.

காலை பத்துமணி நிகழ்ச்சிக்கு நான் எட்டு மணிக்கே சங்கரன் வீட்டிற்குச் சென்று விட்டேன்.அண்ணன் வெகு குஜாலாக இருந்ததைக் கண்டு ஃபங்ஷன்னால ஜாலியா இருக்கான்போல என நினைத்தேன். குஜாலுக்கு காரணம் அதுவல்ல..அவன் உறவினர் பெண் காயத்ரி என்று சிறிது நிமிடத்திலேயே புரிந்துவிட்டது. அவள் இருக்கும் பக்கமாகவே இவன் செல்வதும் இருவரும் லுக் விடுவதும் என்னை மட்டும் சாட்சியாக வைத்து நடந்து கொண்டிருந்தது. ஒரு தூண் மறைப்பில் இருந்து அவள் இவனை கைகாட்டி அழைக்க குஷியாக சென்றவன் சற்றே வாடிய முகத்தோடு உடனே திரும்பினான்.

"என்னடா மாப்ள? என்ன சொன்னா?"

"என் மீசை ரொம்ப அழகா இருக்குன்னு சொன்னாடா"

"அதையேன் வருத்தமாச் சொல்லுற?"

"இல்லைடா பூணூல் போடுறதுக்கு முன்னாடி அதை வழிச்சு விட்டுருவாங்கடா" என்றவன் மேற்றொண்டு எதுவும் பேசாமல் உள்ளே போய்விட்டான்.அப்பொழுதே அவன் கண்கள் கலங்கத் துவங்கியது நன்றாகவே தெரிந்தது. அவனுக்கு மீசை எடுக்கும் அந்த நேரமும் வந்தது.மீசையை எடுக்க வேண்டாம் என்று அவன் அப்பாவிடம் அவன் போராட அவரோ "உனக்காவது பரவாயில்லை மீசையை மட்டும்தான் எடுக்குறாங்க. எனக்கெல்லாம் பூணூல் போட்ட அந்தக் காலத்துல தலையிலே முன்பக்கம் பாதி முடியையும் சேர்த்தே எடுத்துருவாங்க.பேசாம உக்காருடா" என்றார்.

மீசைமேல் நாவிதர் கத்தியை வைத்த அந்த நேரத்தில் அழவே துவங்கிவிட்டான்.

"டேய்!என்டா அழற? ஒரு ஆம்பளைப் பையன் அவனோட தோப்பனார் செத்து கொள்ளி வைக்கிறச்ச மீசை எடுப்பால்ல...அப்போ மட்டுந்தான் அழணும்.இப்போ அழப்படாது" என்ற அவனது அப்பாவின் குரல்கேட்டு எங்கேதான் சென்றதோ அதுவரை இருந்த அவனது கண்ணீர்?

பின்னர் இளநிலை பட்டப் படிப்பு முடித்து முதுகலைப் படிப்பிற்காக நான் சென்னை வந்தபோது சங்கரனும் சென்னைக்கு வேலை கிடைத்து வந்து விட்டான். ஒருநாள் இருவரும் திருவல்லிக்கேணி ரத்னா கஃபே அருகில் டூவீலரில் செல்லும்போது குறுக்கே பாய்ந்த நாயால் கீழே விழ, இருவருக்குமே சமமான அடி. வலியால் என் கண்களில் இருந்து நீர் கொட்ட, சங்கரனைப் பார்க்கிறேன்.அத்தனை வலியிலும் அவன் கண்களில் இருந்து ஒரு சொட்டுக் கண்ணீர் இல்லை. எனக்கு தெரிந்து அவன் பூணூல் கல்யாணத்தின் போது அழுததை தவிர வேறெப்போதும் அழுது பார்த்ததேயில்லை.

இன்று காலையில் சங்கரன் போன் செய்திருந்தான். குரல் கொஞ்சம் கம்மியிருக்க," என்னடா சங்கரா..?" என்றேன் "அப்பா போயிட்டாரு வந்திருன்னுட்டு" போனை வச்சிட்டான். எனக்கு தூக்கிவாரி போட்டுச்சு. நேத்து கூட போனில பேசினேன். என்ன ஆயிற்று? என்று கேட்பதற்குள் போனை வைத்துவிட்டான். வீட்டிற்கு போன போது அமைதியாய் இருந்தான். நான் அவனிடம் சென்று என்ன ஆச்சு என்பதை போல அவனை அணைத்து கொண்டேன். இறுக்கமாய் இருந்தான். வீட்டில் அவனின் அம்மா மற்றும் உறவுகள் எல்லாம் கதறி அழுது கொண்டிருக்க, இவன் மட்டும் அழவேயில்லை. அவனை பார்க்க எனக்குள் கொஞ்சம் பதட்டமாய் இருந்தது. அதற்குள் சடங்குகள் செய்ய ஆரம்பிக்க, அவனின் முகம் இன்னும் இறுக்கமாக ஆகிவிட்டிருந்தது.

எனக்கு தெரிந்து இவ்வளவு இறுக்கமாய் அவன் இருந்ததேயில்லை. இடுகாட்டில் மேலும் சடங்குகள் அவனை ஆக்கிரமிக்க, வாய்கரிசி போடும்போது கூட அவன் அழவில்லை, எனக்குபொறுக்கவில்லை. "டேய்.. வீட்டில நீ அழாம இருக்கிறது சரி. ஆனா இங்கயாவது நீ அழுதுடு. இல்லாட்டி ரிலீப்பாக மாட்டே" என்று காதோரம் கிசுகிசுக்க, அவன் என்னை நேராய் பார்த்துவிட்டு ஏதும் சொல்லாமல் மின் எரியூட்டியில் வைக்கப்பட்ட அவனது அப்பாவை தீக்குள் அனுப்பிவிட்டு, திரும்பி பார்க்காமல் நடந்துவந்தான்.வெளியே வந்ததும் அவனின் உறவினர்களிடம் சாஸ்திரிகள் அழைத்து எதோ சொல்ல அவனை ஒரு இடத்தில் தரையில் உட்காரவைக்க எதிரே ஒரு நாவிதர் மெல்ல தன் கையிலிருந்த கத்தியை எடுத்து அவனின் மீசைமீது வைத்து மழிக்க ஆரம்பித்த நொடி "ஓ"வென அடிவயிற்றிலிருந்து பெருங்குரலெடுத்து அழ ஆரம்பித்தான் சங்கரன். அவனின் அழுகைக்கான சரியான காரணம் எனக்கு மட்டும் புரிந்தது.

எப்படி இருந்த நான் இப்படி ஆயிட்டேன் (பாகம் 4)

2009-12-03T15:17:00.001+05:30

ஒரு தேர்தலில் வெற்றிபெற மக்களுக்குச் சேவை செய்திருந்தால் மட்டும் போதும் என்ற நிலை 1970 களின் மத்திவரை இருந்தது. அன்றெல்லாம் மக்கள் தங்கள் பிரதிநிதிகள் ஊருக்கு ரோடோ,லைட்டோ போட்டால் போதும் என்ற எதிர்பார்ப்புதான் இருந்தது. அவர்கள் தங்கள் வீட்டு கல்யாணத்திற்கு வர வேண்டும்,மொய் வைக்க வேண்டும், அதுபோல நாம் தலையைச் சொறிந்துகொண்டு அவரிடம் போய் நின்றால் அவர் நமக்கு அஞ்சு,பத்து குடுத்து அனுப்ப வேண்டும் என்ற எண்ணம் அன்றைய நாட்களில் மக்கள் யாருக்குமே இருக்கவில்லை. ஆனால் இந்த மனநிலையில் சிறிய மாற்றம் வரத் துவங்கியது 70 வதுகளின் இறுதியில்தான்.

1977 ல் வெற்றிகண்ட எம்.ஜி.ஆர் தன்னுடைய அரசை பெரிதான குறிப்பாக பண ரீதியிலான குற்றச்சாட்டு எதுவும் எழாதவாறுதான் ஆட்சி புரிந்தார். ஆட்சி அமைத்த ஒரு வருடத்திலேயே அவரது அரசை இந்திராகாந்தி கலைத்துவிட்டார். அடுத்த வந்த தேர்தல்தான் தேர்தல் அரசியலுக்கு பணமும் ஒரு சக்தி என்பதை உணர்த்தத் துவங்கியது. அந்தத் தேர்தலில்தான் மக்கள் வாக்குகோரி வரும் வேட்பாளர்களுக்கு ஆரத்தி எடுத்து அவர்கள் பணம் தருவதை எதிர்நோக்கத் துவங்கி இருந்தனர். பிரச்சாரத்திற்குச் சென்ற எம்.ஜி.ஆர். இந்த ஆரத்தித் தட்டு பிரச்சனையால் பல இடங்களுக்குச் செல்லவே யோசித்தார். காரணம் அவரிடம் அப்போது அந்த அளவி்ற்குப் பணம் இல்லை. பெரும் வணிகர்களும் அவர் வெற்றிபெற மாட்டார் என உறுதியாக நம்பியதால் தேர்தல் நிதியும் அளிக்கவில்லை. இருப்பினும் எம்.ஜி.ஆர். வென்றார்.

வெற்றி பெற்றபின் இனி பணம் இன்றி அரசியல் இல்லை என்பதை உணர்ந்த எம்.ஜி.ஆர். தன்னுடைய பணத் தேவைகளுக்கான சுரங்கமாய் சாராய லாபியை உருவாக்கினார். எம்.ஜி.ஆர் மட்டுமல்ல அவரது அமைச்சர்களும், எம்.எல்.ஏக்களும்கூட வருங்கால அரசியல் பணம் சார்ந்தது என்பதை உணர்ந்து தங்களுக்கென்று தொழில் அமைப்புகளை உருவாக்கத் துவங்கினர். பஸ் நிறுவனம் துவங்கிய முத்துசாமி, ஜின்னிங் பேக்டரி துவங்கிய கே.கே.எஸ்.எஸ்.ஆர், கல்வி நிறுவனங்கள் துவங்கிய ஜேப்பியார்,ஜெகத்ரட்சகன்,ஏ.சி.சண்முகம், வேலூர்.விஸ்வனாதன்,தம்பிதுரை, திரைப்பட விநியோகத்தில் ஈடுபட்ட ஆர்.எம்.வி என அன்றைய அதிமுக பெரும் தலைகள் அனைத்துமே அரசியலோடு பணம் பண்ணும் வழியையும் சேர்த்தே பார்க்கத் துவங்கினர். அதிமுகவில் அனைவரும் உணர்ந்த இதை ஒரே ஒருவர் மட்டும் உணராமல் போனார். அவர்?...வேறு யார் நமது திருநாவுக்கரசர்தான்.

எப்படி இருந்த நான் இப்படி ஆயிட்டேன்! (பகுதி 3)

2009-12-03T09:45:00.002+05:30

அவருக்கு இருந்த அபரிமிதமான செல்வாக்கிற்குப் பின் இருந்த இரகசியம் மிகவும் எளிது.அவர் தொகுதிக்கு எதுவும் செய்யாவிட்டாலும் தொகுதி மக்களோடு இருந்தார்.அவர்களது நல்லது,கெட்டது அனைத்திலும் இருந்தார். அவரை நேரில் பார்த்தால் நமது சிரமம் அனைத்தும் நீங்கிவிடும் என்று மக்கள் நினைக்கும் அளவிற்கு மக்களிடம் அவரது நெருக்கம் இருந்தது. கிட்டத்தட்ட எம்.ஜி.ஆரின் மினியேச்சர் போலவே புதுகை மாவட்டத்தில் மாறிப்போனார் திருநாவுக்கரசர்.

அவர் அமைச்சராக இருந்த காலகட்டத்தில் புதுக்கோட்டைக்கு அவர் வந்து காலையில் டீ குடித்த பின் மக்களைச் சந்திக்கத் துவங்கினால் காலை உணவு,மதிய உணவு உண்ண அவரால் முடியவே முடியாது.அவ்வளவு கூட்டம் நம்பிக்கையோடு அவரைச் சந்திக்க வரும். இரவு உணவு மட்டுமே அவரால் உண்ண முடியும். அவரும் சோர்வின்றி உணவு,உறக்கம் பற்றிய கவலையின்றித் தொடர்ந்து மக்களைச் சந்திப்பார்.

திருமண உதவி நாடி வருபவர்கள்,கல்விக் கட்டணம் கேட்டு வருபவர்கள்,மருத்துவ உதவிக்கு வருபவர்கள் என எவர் வந்தாலும் ஜாதி,கட்சி வித்யாசமின்றி அள்ளிக் குடுத்தார். கிராமத்தில் இருந்து வந்தவர் என்பதால் எளிய மக்களின் சிரமத்தை இயல்பாகவே அவர் உணர்ந்து இருந்தார்.நான் உணர்ந்தவரை இந்த உதவிகளை எல்லாம் அவர் விளம்பரத்திற்காகவோ,பெருமைக்காகவோ செய்ததாகத் தெரியவில்லை. காரணம் இதையெல்லாம் அவர் விளம்பரப்படுத்தி கொள்ளாமல் இருந்தது மட்டுமின்றி அருகில் இருப்பவர்களிடம்கூட யாருக்கு என்ன உதவி செய்தேன் என்பதைச் சொல்லாத பழக்கம் இன்றுவரை அவருக்கு இருக்கின்றது.

அவர் எம்.ஜி.ஆர் மந்திரிசபையில் அமைச்சராக இருந்த காலகட்டத்தில் தமிழ்நாடு மூன்று சட்டசபை தேர்தல்களைச் சந்தித்தது. அந்தத் தேர்தல்களில் புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் உள்ள 5 சட்டமன்றத் தொகுதிகளையும் எம்.ஜி.ஆர் கட்சி கூட்டணியே மொத்தமாக வழித்துத் துடைத்துக் கொண்டு செல்லும்.இந்த அபார வெற்றிகளுக்கு திருநாவுக்கரசரின் தனிப்பட்ட செல்வாக்கு முக்கிய காரணமாக அமைந்தது என்பதை எந்த அரசியல் நோக்கர்களும் மறுப்பின்றி ஒத்துக்கொள்வர்.

எது அவரது வளர்ச்சிக்கும்,செல்வாக்கிற்கும் முதல் காரணமாக இருந்ததோ அதுவே அவரது வீழ்ச்சிக்கும் முதல் காரணமாக அமைந்து போனது விதி ஆடிய வித்தியாசமான விளையாட்டு. எப்படி?

தொடர்வினை

2009-12-02T10:53:00.000+05:30

முட்கள்

எப்பொழுதும்

தொண்டையில் சிக்கும்!

ஒன்று....

குள‌க்க‌ரையோர‌ம்

புழுவின் தொண்டையில்!

ம‌ற்றொன்று....

குள‌த்தின் உள்ளே

மீனின் தொண்டையில்!

பிறிதொன்று....

குழ‌ம்பானபின்

சுவைப்ப‌வ‌ன் தொண்டையில்!